MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi birleşen dava davacısı-asıl dava davalısı ... . vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacılar ... ve ... vekili, anayapının eksik inşaatlarının kendileri tarafından tamamlandığını, davalıların payına düşen 31.500,00TL ve 5.167,67TL'nin tahsiline karar verilmesini istemişlerdir. Birleşen dava davacısı ... . dava dilekçesinde, anayapının eksik imalatlarının bulunduğunu, işyerlerine yapı kullanma izini verilmediğini, hakimin müdahalesi ile eksik imalatların tamamlanmasına karar verilmesini istemiştir. Davalı-birleşen dosya davacısı ... ., 20.03.2018 tarihli duruşmada, “...ruhsatın alınması yönünden davamız konusuz kalmıştır, bu hususta eksiklik kalmamıştır, benim hakimin müdahalesini talep ettiğim bir husus yoktur...” beyanında bulunmuştur. Mahkemece, ... ve ...nün davalarının kısmen kabulü ile 19.199,96 TL'nin davalılardan dava tarihi itibariyle yasal faizi ile tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine, davacı ... .'nün davasının konusuz kaldığı gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm, ... . vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Asıl ve birleşen davaların taraflarının, gerekçeli karar başlığında HMK 297/1-b maddesine uygun, denetime elverişli şekilde gösterilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
2- 6100 sayılı HMK nun 297/2. maddesi gereğince, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği düşünülmeden, davalıların her birisine yüklenen borç miktarı belirlenmeden infazda tereddüt oluşturacak şekilde, “ortak alanların tamamlanması için yapılan ve davalıların payına düşen 31.500,00 TL'nin ve 5.167,67 TL'nin davalılardan tahsiline ilişkin talebin davalıların hissesine düşen 19.199,96 TL yönünden kabulü ile” şeklinde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 18/06/2019 günü oy birliği ile karar verildi.