MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı ... Yönetimi, ... ilçesinde, 1988 yılında 56 numaralı Orman Kadastro Komisyonu tarafından yapılan, daha önce kesinleşen orman kadastrosunun aplikasyonu ve 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde çalışmasında, bazı taşınmazların kanun ve yönetmelik hükümlerine aykırı olarak Hazine lehine orman sınırları dışına çıkarıldığını, İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1995/61 E. - 1996/242 K. sayılı kararı ile komisyon üyelerinin tazminata mahkum edildiklerini, komisyon çalışmalarının yok hükmünde olduğu konusunda Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 1998/1529 E. - 248 K. sayılı ilâmının emsal oluşturduğunu, ... Asliye Hukuk Mahkemesinde bu konuda açılmış olan davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine ilişkin kararın temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2004/7780 E.- 9015 K. sayılı kararı ile, orman kadastro komisyonu üyelerinin görevlerini kötüye kullanarak ya da kendilerine verilen görevlerin dışına çıkarak yaptıkları işlemler hukuk ve ceza davalarına konu olmuşsa bu işlemlerin yok hükmünde sayılacağından yönetim tarafından işlemin iptali için her zaman dava açılabileceğinin belirtildiğini ileri sürerek, 56 numaralı Orman Kadastro Komisyonu tarafından yapılan orman dışına çıkarma işlemlerinin yok hükmünde olduğunun tesbiti, ... 85 ada 28 parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptali ile orman olarak Hazine adına tescili ve tapudaki hacizlerin terkini istemiyle dava açmıştır.
Mahkemece, dosyaya getirtilen nüfus kayıtlarına göre tapu maliki ...'ün davanın açıldığı 25.02.2011 tarihinden önce 05.03.2002 tarihinde öldüğünün anlaşıldığı ve 04/05/1978 gün ve 4/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince, ölü kişi aleyhine dava açılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 21/11/2012 tarih 2012/5787 E.- 2012/13090 K. sayılı ilamı ile “Davacı ... Yönetimi tarafından, 56 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından yapılan 2/B uygulamasının yok hükmünde olduğunun tespiti ile kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali ve tescili istemiyle Hazine ile tapu maliki aleyhine dava açılmış, mahkemece taşınmazın tapu kayıt malikinin dava tarihinden önce öldüğü gerekçesiyle davanın husumet yönünden reddine karar verilmiştir. Dava, tapu iptali ve tescil isteminin yanında 56 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından yapılan 2/B uygulamasının yok hükmünde olduğunun tespiti istemiyle de açıldığına göre, davanın bu bölümü hem davalı Hazineyi hem de tapu malikini ilgilendirmekte, dolayısıyla tapu maliki ile Hazine arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Mecburî dava arkadaşları tarafından ya da onlar aleyhine açılan davalar tektir, ayrılamaz. Dolayısıyla davanın tüm davalılar huzuruyla görülmesi gerekir. Ayrıca, sonradan yürürlüğe giren H.M.K'nın 124. maddesinde "tarafta iradî
değişiklik" konusunun düzenlendiği gözetilerek davacı ... Yönetimine, tapu maliki mirasçılarını davaya dahil etmesi için önel verilmesi ve davanın esasının incelenmesi, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.” gereğine değinilerek bozulmuştur.
Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda asıl davanın HMK 114/1 -d ve HMK'nın 115/2 maddesi gereği davalı müteveffanın husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine
2- Birleşen davanın kabülü ile dava konusu... ili, ... ilçesi, ... mahallesi ... mevkii, 85 ada, 28 parselde kayıtlı 442 m2 yüzölçümlü arsa nitelikli taşınmaz ile ilgili olarak 19/04/1989 tarihli 56 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından yapılan 2/B uygulamalarına ilişkin işlemlerin yok hükmünde olduğunun tespitine, dava konusu... ili, ... ilçesi, ... mahallesi ... mevkii, 85 ada,. 28 parselde kayıtlı 442 m2 yüzölçümlü arsa nitelikli davalılar murisi ... adına kayıtlı taşınmazın tapu kaydının iptali ile taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına kayıt ve tesciline tapu kaydında bulunan şerhlerin terkinine karar verilmiş, Davacı ... Yönetimi vekili tarafından husumet yokluğu nedeniyle verilen red kararına ilişkin olarak temyiz edilmiştir.
Dava, 56 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından yapılan 2/B uygulamasının yok hükmünde olduğunun tesbiti ile kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali ve tescili istemine ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1942 yılında 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan ve kesinleşen orman kadastrosu ile 1951 yılında makiye ayırma, 1963 yılında makiye ayırma işleminin iptali, 23.09.1981 tarihinde ilân edilen 1942 yılı orman kadastrosunun aplikasyonu ve 6831 sayılı Orman Kanununun 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde uygulaması, 26.11.1985 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu ve 6831 sayılı Orman Kanununun 2896 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulaması ve 19.04.1989 tarihinde ilân edilerek kesinleşen 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulaması vardır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Ancak karar tarihinden sonra, 28.04.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi ile ..., 02/07/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan, bu Kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kâğıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaftır, hükmü gereğince Orman Yönetiminin açtığı dava nedeniyle aleyhine harçlara hükmedilmesi hatalı olup bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Bu sebeple; hüküm kısmının ''3'' numaralı bendinin hükümden çıkarılarak yerine ''Davacı ... Yönetiminden alınan peşin harcın iadesine ve harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına'' cümlesinin yazılarak düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 16/01/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.