(1475 S. K. m. 13, 14) (818 S. K. m. 320) (9. HD. 08.11.2000 T. 2000/11011 E. 2000/15651 K.)
Dava: Taraflar arasındaki "ihbar, kıdem ve kötüniyet tazminatı ile işçilik hakları" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 1. İş Mahkemesi'nce davanın kısmen kabulüne dair verilen 20.6.2000 gün ve 1999/2009- 2000/645 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 8.11.2000 gün ve 2000/11011-15651 sayılı ilamı ile;
(...Davacının eşi Z.Ç. ile davalı apartman yönetimi arasında 17.10.1993 tarihinde bir yıllık yapılan kapıcılık hizmet sözleşmesi yenilenerek 16.6.1999 tarihinde davalı tarafça feshedilmiştir.
Her ne kadar davacının davalı apartmanın doğalgaz ile ısıtılmasında kalorifer yakma temizlik ve servis hizmetlerini yaptığı davacı tanıkları anlatımlarından anlaşılmış ise de Siyasal Bilgiler Fakültesinde memur kadrosunda çalışan eşi Z.Ç.'ye kapıcılık işinde yardım ettiği, B.K.'nun 320. maddesi uyarınca bir kısım hizmetlerin yerine getirilmesinde eşine yardım eden davacı ile davalı arasında hizmet akdi oluşmadığı anlaşılmaktadır. Gerçekten davacıya ücret ödemesi yapılmamış olması da bu hususu doğrulamaktadır.
Bu durumda davacı ile davalı apartman yönetimi arasında hizmet akdi söz konusu olmadığından davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulü hatalıdır...)
gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz Eden: Davalı vekili
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Dava, ihbar, kıdem ve kötüniyet tazminatı ile işçilik haklarından doğan alacak istemine ilişkindir.
Davacı, davalının yönetimindeki apartmanda kapıcılık yaptığını ileri sürerek hizmet akdinin feshi nedeniyle ihbar, kıdem ve kötüniyet tazminatlarıyla birlikte ödenmeyen fazla çalışma ve izin ücreti, süt parası, hafta ve genel tatil gündeliği ile ücret alacağını istemiştir.
Davalı taraf, davacıyla aralarında kapıcılık ilişkisi ve hizmet akti bulunmadığını; davacının eşi Z.Ç. ile apartman yönetimi arasında kapıcı dairesiyle ilgili bir kira sözleşmesi olduğunu savunmuştur.
Mahkeme, davacı ile davalı arasında hizmet akti söz konusu olduğunu kabul ile davanın kısmen kabulüne karar vermiş; davalının temyizi üzerine karar yukarıdaki gerekçelerle bozulmuştur.
Her ne kadar davacının eşi Z.Ç. ile davalı apartman yönetimi arasında 17.10.1993 tarihli bir kira sözleşmesi mevcut ise de bunun gerçeği yansıtmadığı anlaşılmaktadır. Gerçekten de davacının davalı apartmanda kapıcılık hizmetlerini gördüğü, eşinin devlet memuru olduğu, dosyada toplanan tüm delillerden anlaşılmaktadır. O halde yerel mahkemenin davacı ile davalı apartman yönetimi arasında hizmet ilişkisi bulunduğuna yönelik direnme kararı yerindedir. Ne var ki; davacı yararına hükmedilen ihbar, kıdem tazminatı ile ücret ve yıllık izin ücreti alacakları miktarları Özel Daire'ce denetlenmemiştir. Bu nedenle dosya Özel Daire'ye gönderilmelidir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle; yerel mahkemenin davacının davalı apartmanda kapıcı olduğuna ilişkin direnme kararı yerinde ise de davalı vekilinin hükmedilen tazminat ve alacak miktarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 9. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 14.3.2001 gününde yapılan ikinci görüşmede, oyçokluğu ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy