(3402 S. K. m. 14) (YHGK 11.12.2002 T. 2002/1-1024 E. 2002/1053 K.)
Dava: Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda;Karaisalı Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 25.04.2001 gün ve 2000/271 E., 2001/150 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 18.09.2003 gün ve 2003/7719-9236 sayılı ilamı ile;
(... Dava, vakfiye kapsamında kalan çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının iptal ve vakıf adına tescili istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.
Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; dava konusu taşınmazların Adana Evkaf defterine kayıtlı, mülkiyet belgesi sayılan Ramazanoğlu Halilbey oğlu Piri Mehmet Paşa vakfiyesi kapsamında bulunduğu, söz konusu taşınmazların 1993 yılında yapılan kadastro tesbitinde, önceki şagillerinden haricen satın alındığından söz edilerek senetsizden davalı adına tesbit ve tescil edildiği anlaşılmaktadır. Dosyada mevcut bilgilerden çekişmeli yerlerin öncesinin özel mülkiyete konu olduğu da sabittir. Tapu hükmündeki vakfiye kapsamındaki yerlerin zilyetlik yoluyla kazanılmasına olanak yoktur.
Hal böyle olunca; anılan taşınmazlar bakımından davalı adına yapılan tesbitin geçerli bir hukuki sebebe dayanmadığı sonucuna varılmaktadır. Öyle ise taşınmazların dava dayanağı vakfiye kapsamında kaldığı gözetilerek, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, reddi isabetsizdir... gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Dava tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.
Davacı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili dava konusu taşınmazların kadastro tespiti sırasında davalı adına tespit edildiğini, ancak nizalı taşınmazın, Ramazanoğlu Vakfiyesi denilen 945 tarihli Ramazanoğlu Halil Beyoğlu Piri Mehmet Paşa Vakfiyesi kapsamında kaldığını, geçerli bulunan Vakıf kapsamında kalan taşınmazların zilyetlikle iktisap edilemeyeceğini belirterek dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapusunun iptali ile Ramazanoğlu Vakfı adına tapuya tescilini talep ve dava etmiştir.
Davalı Botaş Genel müdürlüğü vekili davanın reddini savunmuştur.
Mahkemenin davanın reddine dair verdiği karar, Özel Dairece yukarıda belirtilen nedenle bozulmuş, mahkemece bir yerin vakfın genel sınırları içerisinde olması o yerin vakıf malı olduğunu göstermez, ayrıca vakfedilen mallar arasında bulunduğunun ispat edilmesi gerekir. Mahalli Bilirkişi ve tanık beyanına göre dava konusu yerler uzun yıllardan beri davalının zilyetliği altında olan yerlerdir ve bu yerleri bugüne kadar Ramazanoğlu Vakfının kullandığı veya kullananlardan ecrimisil ya da kira aldığına dair hiçbir delil sunulmadığı gibi davacı tarafça böyle bir iddia da bulunulmamıştır. Davacı tarafça delil olarak sunulan vakıfnamede davalı yerler açıkça sayılan yerlerden de değildir. gerekçesiyle önceki kararda direnilmiştir.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle Hukuk Genel Kurulunun 11.12.2002 gün 2002/1-1024-1053 sayılı kararında da belirtildiği gibi, bir taşınmazın vakıf malı olduğunun kabul edilebilmesi için vakfın genel sınırları içinde kalmasının yeterli olmayıp vakfedilen mallar arasında bulunup bulunmadığının ayrıca saptanması gerektiğine ve bu durum saptanamadığına göre usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, gerekli ilam harcı peşin alınmış olduğundan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 06.02.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy