(765 S. K. m. 59, 80, 240) (647 S. K. m. 4, 5, 6) (4483 S. K. m. 6) (1050 S. K. m. 13) (832 S. K. m. 28) (2. DD. 20.02.2001 T. 2000/3456 E. 2001/482 K.)
Dava: Sanığın görevde yetkiyi kötüye kullanmak suçundan TCY.nın 240/2, 80, 59/2 ve 647 sayılı Yasanın 4 ve 5. maddeleri uyarınca 408.333.333 lira ağır para cezası ve 2 ay 15 gün memuriyetten yoksun kılınma cezasıyla cezalandırılmasına, para cezasının birer ay ara ile 10 eşit taksitte alınmasına ve bu cezalarının 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca ertelenmesine ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesince 18.04.2002 gün ve 39-13 sayı ile verilen hükmün sanık vekillerince temyiz edilmesi üzerine, dosya Birinci Başkanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.
CEZA GENEL KURULU KARARI
Ceza Yargılamaları Usulü Yasasında, Ceza Genel Kurulunda incelemenin duruşmalı yapılacağına ilişkin bir hüküm yer almadığından, sanık vekillerinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteminin CYUY.nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verildikten sonra dosya üzerinde yapılan incelemede;
İçel İl Özel İdaresi eski müdürü olan ve Diyarbakır İl Özel İdaresi Müdürü olarak görev yapan Celal Ballı'nın 12.04.2000 tarihli dilekçeyle İçişleri Bakanlığına başvurup, İçel Valisi Şenol Engin hakkında, yasadışı emir ve talimatlar vererek özel idare ile ilgisi olmayan ödemeler yaptırmak suretiyle İl Özel İdaresini zarara uğrattığını ihbar etmesi üzerine, İçişleri Bakanınca 4483 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca ön inceleme yapması için İçişleri Bakanlığı Mülkiye Müfettişinin görevlendirildiği, yapılan ön inceleme sonucunda 1997-1999 yılları arasındaki toplam 9 ana başlık altında incelenen işlemlerden iki tanesi hakkında soruşturma izni verildiği, diğer işlemler için ise soruşturma izni verilmemesinin kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır. Sanık Şenol Engin ve muhbir-yakınan Celal Ballı'nın bu karara itiraz etmeleri üzerine evrakı inceleyen Danıştay 2. Dairesince 20.02.2001 gün ve 3456-482 sayı ile Sanık Vali Şenol Engin'in itirazları kabul edilerek iki olay nedeniyle verilen soruşturma izinlerinin kaldırılmasına, keza yakınan Celal Ballı'nın itirazlarının bir kısmının reddine, ancak İl Özel İdaresi bütçesinden ve Başbakanlık Tanıtma Fonu ile Kültür Bakanlığı Döner Sermaye İşletmelerinden, İçel İl Özel İdaresine aktarılan ödeneklerin vadeli hesapta tutulmasından elde edilen faiz gelirlerinden mevzuata aykırı olarak harcama yaptığı anlaşıldığından bu hususta soruşturma izni verilmemesine ilişkin karara yönelik itirazın kabulü ile dosyanın gereği için Yargıtay C. Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmiştir.
Muhbir-yakınan Celal Ballı İçişleri Bakanına hitaben yazdığı 12.04.2000 tarihli 17 sayfalık dilekçede sanık vali Şenol Engin'in, yaptığı atamalar, usulsüz olarak lojman tahsisi, araç alımı, mevzuata aykırı olarak kişi ve kurumlara ödeme yapılmasına ilişkin emirleri ile yapılan ödemelere ilişkin açıklamalarda bulunmuş ve dilekçesinin ekinde bu konulardaki belge örneklerini sunmuş, duruşmada da şikayet dilekçesini aynen tekrar ettiğini, sanığın harcamalarda usulsüzlük yaptığını söylemiştir.
Sanık Şenol Engin mülkiye müfettişine sunduğu 14.06.2000 tarihli yazılı açıklamada Dairenin mahkumiyet kararına konu eylemleri hakkında, Başbakanlık Tanıtma Fonu ile Kültür Bakanlığı Döner Sermaye İşletmesinden belirli amaçlarla gönderilen ödeneklerin 1999 yılı içinde elde edilen faiz gelirlerinin çeşitli işlerde kullanıldığının doğru olduğunu, Tanıtma Fon Kurulunun 11.05.1999 günlü kararı ile Tarsus St. Paul anıt müzesi rölöve, restorasyon, restitütasyon ve çevre düzenlemesi için 100 milyar liranın valiliğine tahsisi edildiğini, bu paranın, tanıtma fonu sarf esaslarına uygun olarak harcanarak konuya ilişkin harcama evrakların tanıtma fonuna gönderildiğini, bu paranın özel idare emanet hesabına alınmasının gelen paranın özel idare parası olması sonucunu doğurmayacağını, anılan paranın faize yatırılarak elde edilen nemanın toplum hizmetlerinde kullanılmasında yasal açıdan bir isabetsizlik bulunmadığı gibi esasen tanıtma fonundan derneklere de yardım yapılabildiğini, bir kısım ödemelerin de Kültür Bakanlığının, döner sermaye işletmelerinden gönderdiği paralar faize yatırılarak elde edilen nema gelirinden yapıldığını, nitekim 1997 yılında Mersin İdman Yurduna fondan, zamanın bakanı tarafından 3.5 milyar lira yardım sağlanmış olduğunu, o tarihte Mersin İdman Yurdunun eski yönetiminin mahkemeye verilmiş ve geçici yönetimle yönetiliyor olması, takımın Ürgüp'te bir otelde rehin kalıp, kulübün bütün mal varlığının haczedilmesi sonucunda kulüp anahtarlarının valiliğine verilmesi nedeniyle tanıtma fonundan gelen para ile yardım yapıldığını;
Ayrıca, tanıtma fonu ve döner sermaye işletmelerinden gelen meblağın ödenek sayılmaması gerektiğini, döner sermaye işletmelerinden gönderilen paranın, ören yerleri çevre düzenlemesi amacıyla gönderildiğini ancak, harcama yeri, miktarı ve süresinin belli olmadığını, nitekim bu paradan, Bakanın emirleri doğrultusunda Tarsus Kaymakamlığına ve Anamur Belediyesine yardımlar yapıldığını, St. Paul Kilisesinin çevre düzenlemesi için taşınmazı kamulaştırılan Ayşe Ulusoy adlı kişi, tezyidi bedel davası açmayacağına dair dilekçe verdiği için Kültür Bakanının talimatıyla, bir ev alabilmesi için gerekli paranın tanıtma fonundan gelen paranın faiz gelirinden kamulaştırma bedelinin üzerine ek olarak ödenmiş olduğunu, çevredeki taşınmazlar için açılan davalarda mahkemelerce hükmolunan tezyid miktarları ve Ayşe Ulusoy'un eşinin o günlerde ölmüş ve dul kalmış olması nazara alındığında ödenen 1.250.000.000 liranın yersiz ödeme olmadığının anlaşılacağını;
İçel ilinde 4.000'in üzerinde zihinsel yetersiz çocuk bulunduğunu, bu çocukların ve ailelerinin ızdıraplarına çare bulmanın önemli olduğunu, daha önce Tekirdağ Valisi olduğu dönemde yaptırdığı 3 katlı eğitim ve rehabilitasyon merkezi gibi Mersin'de benzer çalışma başlattığını ve Tarsus Zihinsel Yetersiz Çocuklar Vakfı ile düzenlenen protokol uyarınca inşaata başlandığını, Sosyal Yardım Dayanışma Vakfından yaklaşık 100 milyar lira, İl Özel Müdürlüğünden 5 milyar lira, kalanı vakıftan temin edilerek 360 milyar lirasına bitirilecek 2.400 m2 kapalı alanı olan örnek bir inşaatın tamamlanarak Sosyal Hizmet ve Çocuk Esirgeme Genel Müdürlüğüne devredildiğini;
İÇEV.in ise, özel idarenin öncülüğünde kurulmuş, amacı el sanatlarının değerlendirilmesi olan bir vakıf olduğunu, el sanatları ile uğraşan yaklaşık 1.000 kişinin emeğinin bu vakıf aracılığıyla değerlendirildiğini, 1999 yılında maddi açıdan çok zor durumda olduğu için ileride ödenmek üzere, tanıtma fonundan gelen paranın faizinden bu vakfa borç olarak 1.5 milyar lira ödeme yapıldığını;
Sokak çocuklarının gelişen toplumumuzun önemli meselelerinden birisi olduğunu, 1999 yılında bu konuda çalışmalar başlatılarak Sağlık Müdürlüğünden bir doktor ve bir emekli öğretmenin görevlendirildiğini ve bir dernek kurulmuş olduğunu, Sosyal Hizmetler Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü ile yapılan çalışmalar sonucunda Türkiye'de ilk defa sokak çocukları rehabilitasyon merkezinin Mersin'de projelendirildiğini ve inşaatının devam ettiğini, sürekli göç alan Mersin'de eğer tedbir alınmazsa bu hususun çok daha büyük sorunlara yol açacağını, bu nedenle kurdurulan derneğin kira parasının, Tanıtma Fonundan gelen ve özel idare gelirleri içine alınmayan paranın faize yatırılması ile elde edilen nemadan ödenmiş olduğunu belirtmiştir.
Duruşmada vekilleri ile birlikte savunma yapmış, ne başkasına zarar verdiğini ne de kendisine yarar sağladığını, görevini yaptığını ve yetkilerini kötüye kullanmadığını, suçsuz olduğunu söylemiştir.
El yazısı ile hazırlamış olduğu yazılı savunmada ve vekillerince sunulan savunma dilekçelerinde özetle; yakınan Celal Ballı'nın, işlendiğini iddia ettiği suçlardan zarar gördüğü yolunda bir iddiası bulunmadığından esasen davadaki sıfatının muhbir olması gerektiğini, bu nedenle muhbirin itiraz hakkı bulunmadığından sanık hakkında İçişleri Bakanlığınca soruşturma izni verilmemesine ilişkin kararın kesinleşmiş olduğunu, kaldı ki bu kişinin itirazlarının ön inceleme dışı bırakılan konuları da içerdiğini, Danıştay tarafından bu hususların incelenemeyeceğinin, yargılama izni verilmesine ilişkin kararda karşı oy kullanan üyelerce de vurgulandığını, öncelikle kamu davasının bu nedenden dolayı ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gerektiğini; Kültür Bakanlığı ve Tanıtma Fonundan, bu idarelerle yapılan protokoller gereği özel idare mevzuatına tabi olmadan harcanması gereken paraların faize yatırılması ile elde edilen gelirlerden yapılan harcamaların özel idareye değil, İçel Valiliğine ait olan paradan yapıldığını, keyfi bir harcamanın söz konusu olmadığını, harcamaların sarf belgeleri mevzuatına, İl İdaresi Yasasına, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Yasasına ve Özel İdare Yasasına uygun olduğunu, bunlardan para verilen İçel Çocuk Gençlik Merkezi, Toroslar Toplum Merkezi, Yaşlı Dayanışma Merkezinin ve Tarsus Zihinsel Engelliler Vakfının birer kamu kuruluşu olup bunlara yapılan yardımlarda herhangi bir usulsüzlükten söz edilemeyeceğini, İÇEV.in ise sermayesinin %99'nun özel idareye ait olması nedeniyle her türlü yardım yapılmasının mümkün olduğunu, Mersin İdman Yurduna yapılan yardımın bir zaruret hali sonucunda ve geri almak koşuluyla yapılıp zaruret halinin bitiminde de geri alındığını, Gökçen Kurt adlı çocuğa yapılan yardımın gençlerin teşviki amacını taşıdığını ve bir tür kamu hizmeti olduğunu, bu harcamalar ile hiçbir şekilde özel idarenin zarara uğratılmasının söz konusu olmadığını, kaldı ki iddianameye konu harcamalardan bir kısmının geriye alındığını, ita amiri statüsünde bulunan sanığın hakkında Sayıştay tarafından verilmiş herhangi bir sorumluluk kararı bulunmadığını bildirmişlerdir.
İçişleri Bakanınca 12.05.2000 tarihinde İçel Valisi sanık hakkında ileri sürülen iddialar ile ilgili olarak 4483 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca ön inceleme yapması için görev verilen Mülkiye Müfettişi Cumhur Çilesiz tarafından hazırlanan 20.06.2000 tarihli ön inceleme raporunda, Yüksek 4. Ceza Dairesinin mahkumiyet kararına konu olaylar hakkında sonuç olarak; usulsüz harcamalar yapılmışsa da bunların 1050 sayılı Muhasebe Umumiye Yasasının 13. maddesi ile 832 sayılı Sayıştay Yasasının 28/I-C maddesi uyarınca mali sorumluluğu gerektirdiği ve bu yönden gerekli işlemlerin ise Sayıştay Denetçileri ve kendisince yapıldığını, faiz gelirlerinden yapılan diğer harcamaların mevzuata uygun olduğu, bu nedenle tüm bu iddialarla ilgili olarak Vali Şenol Engin hakkında soruşturma izni verilmemesi gerektiği kanaat ve sonucuna varıldığı belirtilmiştir.
Mülkiye müfettişinin anılan bu raporunun ekinde yer alan belgelerin incelenmesinde, 03.06.2000 günlü Tespit ve Beyan Tutanağında; İçel İl Özel İdaresinin defter, belge ve kayıtlarının incelenmesinde, Başbakanlık Tanıtma Kurulu Başkanlığının 13.05.1999 tarih ve 107-29799 sayılı emriyle İçel Valiliğine, Tarsus St. Paul Anıt Müzesi rölöve, restorasyon, restitüsyon ve çevre düzenlemesi için 100 milyar lira tahsis edildiği, bu ödeneğin 75 milyar lirasının 25.05.1999 tarihinde İçel İl Özel İdaresinin hesabına aktarıldığı ve bu idare bütçesi emanetine alındığı, bu şekilde aktarılan paranın İl Özel İdaresince 1 aylık vadeli hesaba yatırılıp 01.07.1999 tarihi itibariyle 6.287.671.000 lira, ikinci defasında 03.08.1999 tarihi itibariyle 5.763.698.600 lira faiz geliri elde edildiği; ayrıca Kültür Bakanlığı Döner Sermaye İşletmeleri Merkez Müdürlüğünce, ören yerlerinin bakım, onarım ve çevre düzenlemesinde kullanılmak üzere İçel Valiliği emrine 40 milyar lira gönderildiği ve 12.11.1998 tarihinde İl Özel İdaresi hesabına intikal ettirildiği, İl Özel İdaresi cari hesabında bulunan paranın değerlendirilmesi amacıyla sözü geçen paranın da dahil olduğu 100 milyar liranın vadeli hesaba yatırılması sonucunda 18.01.1999 tarihi itibariyle 3.465.897.200 lira, 29.01.1999 tarihi itibariyle 3.145.205.191 lira ve 15.02.1999 tarihi itibariyle 2.915.067.369 lira faiz geliri elde edildiğinin tespit edildiği belirtilmiş ve bu tutanak Bütçe Müdürü Meral Polat ile Muhasebe Müdürü Osman Şimşek tarafından da imzalanmıştır.
Başbakanlık Tanıtma Fonu Kurulu Genel Sekreterliği ile İçel Valiliği arasında 13.05.1999 tarihinde düzenlenen protokolde, Fon Kurulunca, Turizm Bakanlığı tarafından sunulan İnanç Turizmi Açısından Önem Arzeden Projelerden olan Tarsus St. Paul Anıt Müzesi için 100 milyar liranın İçel Valiliğine ödenmesine karar verildiği, 2. maddeye göre tahsis edilen bu meblağın projede belirtilen harcama kalemleri dışında kullanılamayacağı, 8. maddesinde ise bu meblağın bütün faiz gelirlerinin ve proje kullanımından artan bir meblağın Tanıtma Fonunun Merkez Bankası nezdindeki hesabına yatırılacağı belirtilmiş olup, bu protokolün İçel Valisi olarak sanık tarafından imzalandığı anlaşılmaktadır.
İl Özel İdare Müdür vekili Fatma Gürbüz imzasıyla valilik makamına hitaben yazılan 01.07.1999 tarihli yazı ile St. Paul Kilisesi çevre düzenlemesi için İçel İl İdare Kurulunun kararı ile bir kısım parsellerin kamulaştırıldığı, bunlardan 3877 ada 5 parsel hissedarlarından Ayşe Ulusoy'un hissesinin kamulaştırılması nedeniyle Kültür Bakanının talimatları doğrultusunda, gönderilen 75 milyar liranın faiz geliri olan 6.287.671.000 liradan, adı geçene ödenmek üzere 1.250.00.00 liranın Tarsus Kaymakamlığı İlçe Özel İdare Müdürlüğüne gönderilmesine izin istenmiş ve İçel Valisi olan sanık tarafından olur verilmiştir.
İçel Valiliği Özel Kalem Müdürlüğü antetli ve 12.07.1999 tarihli yazı ile İl Özel İdare Müdür vekili Fatma Gürbüz'e, Tarsus ilçesindeki Saint Paul Kilisesinin onarım işi için İl Özel İdaresi hesaplarına Kültür Bakanlığından gönderilen 75 milyar liranın vadeli hesaba yatırılması sonucunda aylık 6.287.671.000 lira faiz alındığı ve bu paranın 1.250.000.000 lirasının Ayşe Ulusoy'a kamulaştırmadan doğan ödemenin dışındaki ek ödemeye karşılık olarak Tarsus Kaymakamlığına verilmesi, 1.500.000.000 lira İÇEV vakfına makbuz karşılığı verilmesi, 1 milyar lira Tarsus 75. Yıl Rehabilitasyon ve Aile Danışma Merkezine verilmek üzere Tarsus kaymakamlığına gönderilmesi, 500.000.000 lira Mersin Çocuk ve Gençlik Merkezine verilmesi, 400.000.000 lira Gülnar ilçesi İshaklar köyü camii için köy birliğine verilmesi ve bakiye kalanın da demirbaş alımında kullanılması, sayman olarak itiraz ettiği bu ödemeleri yapması, bu konudaki sorumluluğu üstlendiğinin bildirildiği, yazının İçel Valisi olarak sanık Şenol Engin tarafından imzalandığı anlaşılmaktadır. Bu yazı uyarınca aynı tarihte ödeme için düzenlenen gerekli evrak ile paranın Tarsus İlçe Özel İdare Müdürlüğüne gönderilmesine ilişkin banka dekontu örneği dosyada mevcuttur.
İl Özel İdare Müdürü vekili Fatma Gürbüz imzasıyla valilik makamına hitaben yazılan 02.07.1999 tarihli yazı ile aynı faiz gelirinden emirleri doğrultusunda Tarsus Zihinsel Engelliler Vakfı okulunda harcanması için Tarsus Köylere Hizmet Götürme Birliğine aktarılmak üzere 1 milyar liranın Tarsus İlçe Özel İdare Müdürlüğüne gönderilmesi için izin istendiği ve İçel Valisi olarak sanık tarafından olur verildiği anlaşılmaktadır. Bu ödeme ile ilgili evrak ve banka dekontu örneği dosyada mevcuttur.
Yine aynı şekilde 02.07.1999 tarihli yazı ile İÇEV (İçel El Sanatları ve Eğitim Vakfına) 1.500.000.000 lira ödenmesi için izin istendiği ve sanık tarafından aynı tarihte olur verildiği anlaşılmaktadır. Ödeme belgeleri dosyada mevcuttur.
İçel Sokak Çocukları Derneğince valilik makamına hitaben yazılan 13.07.1999 tarihli dilekçe ile 1999-2000 yılları için ödeyecekleri kira bedelinin bağış olarak derneğe ödenmesinin talep edildiği, bunu üzerine 22.07.1999 tarihli yazı ile İl Özel Müdürü vekili Fatma Gürbüz'e, söz konusu faiz gelirinden, bu derneğe kira bedeli olarak 198 milyon liranın ödenmesi, sayman olarak itiraz ettiği bu ödemenin yapılması, bu husustaki sorumluluğu üstlendiğinin bildirildiği ve yazının sanık tarafından imzalandığı, aynı tarihte düzenlenen ödemeye izin belgesine sanık tarafından olur verildiği anlaşılmaktadır.
Başbakanlık Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu İçel İl Sosyal Hizmetler Müdürlüğünce valiliğe hitaben yazılan 02.07.1999 tarihli yazı ile müdürlükleri bünyesinde açılan, İçel Çocuk ve Gençlik Merkezi (Sokak Çocukları Merkezi) ve Akbelen İl Özel İdare Lojmanlarında açılacak olan Toroslar Toplum Merkezi ve Yaşlı Danışma Merkezinin tefrişi konusunda eksikliklerin giderilmesi için, İl Özel İdaresi bütçesinden 500 milyon lira tahsis edilmesi, 06.07.1999 tarihli yazı ile de bu konuda alınacak malzeme için ihale komisyonu kurulması talep edilmiş ve 12.07.1999 tarihli fatura karşılığında istenen paranın ödenmesine sanık tarafından olur verilmiş olduğu anlaşılmaktadır.
İçel Valiliği Özel Kalem Müdürlüğü antetli ve 06.08.1999 tarihli yazı ile İl Özel İdare Müdürü vekili Fatma Gürbüz'e hitaben, Kültür Bakanlığından gönderilen paranın vadeli hesaba yatırılması sonucunda elde edilen 5.763.698.600 liranın 1500.000.000 lirasının Mersin İdman Yurduna, 1.500.000.000 lirasının İÇEV.e, 500.000.000 lirasının ise Emniyet Müdürlüğü personeline yemek parası olarak verilmesini, sayman olarak itiraz ettiği bu ödemelerin yapılması konusunda sorumluluğu üstlendiği bildirilmiş ve yazı sanık tarafından imzalanmıştır. Aynı tarihte İÇEV.e 1.500.000.000 lira ödenmesine ilişkin düzenlenen ödemeye izin belgesine sanık tarafın-dan olur verilmiştir.
Keza, Mersin İdman Yurdu Spor kulübüne 1.500.000.000 lira ödenmesine izin verilme-sine ilişkin 06.08.1999 tarihli yazıya sanık tarafından olur verilmiştir. Ayrıca aynı kulüp adına 1milyar liranın ödenmesi için sanık tarafından 12.08.1999 tarihli yazı ile İl Özel İdare Müdür vekili Fatma Gürbüz'e talimat verilerek, bu konuda doğacak sorumluluğu üstlendiği bildirilmiş olup ödeme izin belgesine sanık tarafından olur verilmiştir. Bu ödemeler ile ilgili olarak Mersin İdman Yurdu Spor Kulübü tarafından 12.08.1999 tarihinde düzenlenen yazılı taahhütnamede, 06.08.1999 ve 12.08.1999 tarihlerinde İl Özel İdaresince toplam 2.500.000.000 liranın ödenmesinden dolayı Sayıştay'ca da zimmet çıkarıldığı takdirde bu paranın geri ödeneceği bildirilmiştir.
Tufan ve Saadet Kurt adlı kişiler tarafından valilik makamına hitaben yazılan 06.08.1999 tarihli dilekçe ile kızları Gökçen Kurt'un, Uluslar arası Rotary Gençlik ve Mübadele Programı çerçevesinde ABD Arkansas eyaletinde 1 yıllığına okuma hakkı kazandığını, uçakla gidiş dönüş yol parası ve sağlık sigortası bedelinin kendilerince karşılanması gerektiğini, ekonomik durumlarının bu ödemeyi yapmaya uygun olmaması nedeniyle bu paranın ödenmesini talep ettikleri anlaşılmaktadır. Ayrıca İl Milli Eğitim Müdürlüğü de 09.08.1999 tarihli yazı ile aynı yönde talepte bulunmuş, İçel Valiliği Özel Kalem Müdürlüğü antetli ve 09.08.1999 tarihli yazı ile İl Özel İdare Müdür vekili Fatma Gürbüz'e anılan paranın ödenmesi için talimat verilerek, sayman olarak itiraz ettiği ödeme konusunda sorumluluğu üstlendiği bildirilen yazı sanık tarafından imza-lanmıştır. Ödemeye izin konusunda düzenlenen belgeye sanık tarafından olur verilmiştir.
Mülkiye Müfettişince sorulması üzerine İçel İl Milli Eğitim Müdürlüğü 08.06.2000 tarihli yazı ile, Gökçen Kurt adlı öğrencinin ülkeyi temsilen 1 yıl ABD okuma hakkı elde ettiğini ancak ailesinin yol parasını ödeyecek durumunun olmaması nedeniyle İl Özel İdare Müdürlüğünden yardım talep ettiklerini, öğrencinin babasının SSK.dan emekli avukat olduğunu bildirmiştir.
Bütün bu bilgi ve belgeler bir arada ele alınıp değerlendirildiğinde;
İçel il valisi olarak görev yapan sanığın, Başbakanlık Tanıtma Kurulu Başkanlığınca Tarsus St. Paul Anıt Müzesinin restorasyon ve çevre düzenlemesi hizmetlerinde kullanılması için tahsis edilen ve sarf yeri gösterilen ödenek parasının vadeli hesaba yatırılmasından elde edilen faiz gelirlerinin, anılan kurul ile bizzat kendisi tarafından yapılan protokol hükümlerine aykırı olarak ve amacı dışına çıkarak takdir yetkisini kötüye kullanmak suretiyle, 1999 yılı içerisinde profesyonel bir spor kulübüne, çeşitli dernek ve vakıflara, kamulaştırma kararına aykırı olarak ve herhangi bir yargı kararı olmaksızın ek kamulaştırma bedeli adı altında Ayşe Ulusoy adlı kişiye ve yurtdışında okumak üzere burs kazanmış bir öğrencinin ulaşım ve sigorta bedellerinin ödenmesi işinde kullanılmak üzere yazılı talimat vererek ödenmesini sağladığı anlaşılmaktadır. Sanık, bu ödemelerin harcama mevzuatına aykırı olduğu hususunda, harcama belgelerinde imzası bulunan diğer görevlilerce uyarılmasına karşın ödenmesi için emir vermiş olup, kamu yararı amacıyla olsa da ödemelerin yasaya aykırı olarak yapılmasına neden olmuştur. Sanığın bu eylemleri, Devlet harcama mevzuatına ve bizzat kendisi tarafından imzalanan protokol hükümlerine aykırı olup, bir suç işleme kararının icrası cümlesinden olarak Yasanın aynı hükmünü birden fazla ihlal ettiği ve görevde yetkiyi kötüye kullanmak suçuna uyduğu açıktır. Bu itibarla sanığın görevde yetkiyi kötüye kullanmak suçundan cezalandırılmasına ilişkin Özel Daire kararı usul ve yasaya uygun olduğundan onanmasına karar verilmelidir.
Çoğunluk görüşüne katılmayan Kurul Üyesi O. Kadri Keskin ise, İş yapan memur hata da yapar. İş yapmayan hiç hata yapmaz. Bu itibarla; sanığın fiilleri hata niteliğinde midir? Yoksa yolsuzluk amacıyla mı yapılmıştır? Önce, dosyamızda ve vicdanımızda bunu cevaplamamız gerekir.
Sanık valinin bir yolsuzluk amacı yoktur. Yaptığı harcamalar sosyal ve hayri niteliklidir ve valisi olduğu il için yapılmıştır. Valinin bu paralardan kendisi için harcama vs. yaptığı iddiası dahi yoktur. Vali bu paraları yememiştir. Öyleyse, bunlar hata kapsamında kabul edilmeli, görevi kötüye kullanma olarak nitelendirilmemelidir. Görevi kötüye kullanma kastı yoktur.
Bu itibarla Yüksek 4. Ceza Dairesinin mahkûmiyet kararı bozulmalıdır. Müfettiş raporunda da belirtildiği gibi, bunlar mülki ve idari sorumluluğu gerektirir. Bu durumların Yüksek Dairece sadece takdiri indirim sebebi sayılması yeterli değildir. Bu nedenlerle çoğunluk kararına muhalif olduğumu arz ederim görüşüyle karşı oy kullanmıştır.
Sonuç: Açıklanan nedenlerle, sanık vekillerinin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 18.04.2002 gün ve 39-13 sayılı hükmünün ONANMASINA, 01.10.2002 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy