(1086 S. K. m. 74) (1475 S. K. m. 14, 26) (9. HD 12.06.2001 T. 2000/4616 E. 2001/9960 K.)
Dava: Taraflar arasındaki tazminat ve alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 9. İş Mahkemesi'nce davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen 12.12.2000 gün ve 1999/1204 E. 2000/1548 K. sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 12.06.2001 gün ve 2000/4616-2001/9960 sayılı ilamıyla;
(...1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dava dilekçesinde, davacının davalıya ait iş yerine ilk olarak 1977 yılında girdiği, 1981 yılında ise nedensiz yere çıkarıldığı, sonrasında başka işverene bağlı olarak çalıştığı, son olarak da 1987 yılında tekrar girdiği belirtilmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise davacının 1979-1983 yılları arasında 4 yıl 23 gün davalı işyerinde çalıştığında söz edilerek, bu süreninde hizmet süresine eklendiği anlaşılmaktadır. Ne var ki davacı yönünden dava dilekçesindeki beyan bağlayıcı olup, sonuç itibariyle verilen karar hizmet süresi bakımından HUMK'nun 74. maddesinde yazılı olan istekle bağlılık kuralına aykırılık oluşturur.
Böylece kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağı hak edilenden fazla şekilde hüküm altına alınmış olmaktadır.
3- Davacı vekili tarafından ek davadan önce her iki davalıya tebliğ edilen ihtarname ile ek davaya konu alacaklar ile ihbar tazminatı isteklerinde bulunulmuş, sonradan açılan ek dava ile bu temerrüt tarihinden itibaren faiz yürütülmesi talep edilmiştir. Mahkemece buna rağmen temerrüt tarihi yerine daha sonraki ek dava tarihinden itibaren faize karar verilmesi hatalıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
TEMYİZ EDEN: Davalılar vekili
HUKUK GENEL KURULU KARARI
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Dava, ihbar kıdem tazminatı ve sair işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.
Davacı, davalıya ait işyerine 01.05.1977 tarihinde girdiğini, 1981 yılında işine son verilmesi üzerine 4 yıl başka iş yerlerinde çalıştıktan sonra 15.02.1987 tarihinde aynı işverenin işyerine girdiğini, iş akdinin haksız fesh edildiğini beyanla ihbar, kıdem tazminatı ve sair işçilik haklarının tahsilini talep etmiş, bilirkişi raporuna göre bakiye alacaklarının tahsili için açtığı dava bu dava ile birleştirilmiştir.
Mahkemenin, dosyadaki belgelere göre davacının davalı Ceylan İnşaat Ltd.Şti'ye ait işyerlerinde 01.05.1977-30.09.1977 arası 5 ay 01.08.1979-24.08.1983 arası 4 yıl 23 gün, 02.04.1987 - 30.06.1998 arası 11 yıl 2 ay 28 gün olmak üzere toplam 15 yıl 8 ay 21 günlük çalışma süresi üzerinden hesaplanan alacaklarının tahsiline dair verdiği karar, yukarıda açıklanan nedenle Özel Daire'ce bozulmuştur.
Mahkemece, dosyadaki resmi kurum belgelerine göre davacının davalı Ceylan İnşaat Ltd.Şti.'ye ait işyerlerinde çalıştığı sürenin 15 yıl 8 ay 21 gün olarak belirlendiği, buna göre ek davanın açıldığı, talebin aşılmadığı, dava dilekçesindeki (1981) tarihinin maddi hatadan kaynaklandığı gerekçesiyle önceki kararda direnilmiştir.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.
Sonuç: Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı (223.898.454) lira bakiye temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06.03.2002 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy