(556 S. KHK. m. 7, 14) (11 HD 03.07.2000 T. 2000/5437 E. 2000/6332 K.)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 17.05.2005 gün ve 2004/284 - 2005/296 s. kararın Yargıtay'ca duruşmalı olarak tetkiki taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 30.01.2007 tarihinde davacı avukatı Orkun Ağaoğlu ile davalılardan Huzur Giyim San.A.Ş. avukatı Oktay Gerçeker ve sair davalı Türk Patent Enstitüsü Başkanlığı avukatı Zeynep Üyümez gelip, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Ahmet Susoy tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve bütün belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, Huzur+Çorap+Şekil markasının tescili için davalı Türk Patent Enstitüsü Başkanlığı nezdinde yapmış olduğu başvurunun, sair davalının 166518 s. markası mesnet gösterilerek reddedildiğini, oysa, davacı şirket ortaklarından Sadık Özen'in Huzur Çorap firmasını 1973 yılında kurup, Huzur markasını kullanmaya başladığını, çorap sektöründe ayırt edici nitelik kazandırdığını ayrıca 1981 yılında marka olarak tescil ettirdiğini ve firmanın büyümesine paralel olarak davacı şirketin kurulduğunu ve 1992 yılında Huzur Çorap markasının şirkete devredildiğini, markanın aralıksız olarak kullanıldığını bu kullanım sonucu markanın tanındığı ve ayırt edici nitelik kazandığını, kaldı ki markalar arasında iltibasta bulunmadığını, davalının markasını çorap sektöründe de kullanmadığını, ayrıca, 556 s. Yasa Hükmünde Kararname'nin 42 nci maddesinin (b) bendi ile 8 inci maddeye yapılan atıf sebebiyle hükümsüzlük nedeni olduğunu ileri sürerek, davalı Türk Patent Enstitüsü Başkanlığı'nın davacı marka tescil başvurusunun reddine ait kararının iptaline, markanın davacı adına tesciline, davalı Huzur Giyim San. A.Ş. adına tescilli Huzur+Şekil markasının çorap emtiası için hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Türk Patent Enstitüsü Başkanlığı vekili, davacı tarafından başvuruya konu markanın 556 s. Yasa Hükmünde Kararname'nin 7/11 nci maddesi hükümü gereğince ayırt edicilik kazandığı ileri sürülmekle birlikte bu iddianın kanıtlanamadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.
Davalı Huzur Giyim San. ve Tic.A.Ş. vekili davaya cevabında, HUZUR markasının müvekkilince ilk kullanılma tarihinin 1963 yılı olup, aralıksız olarak kullanıla geldiğini, davacının devraldığını belirttiği markanın koruma süresinin dolmuş olmasına rağmen yenilenmediğinden hükümsüz kaldığını, davalı şirketin merkezi Şişli'de olduğundan davanın da burada açılmasının gerektiğini, davacının Huzur+Çorap+Şekil markasına ayırt edici nitelik kazandırdığının da doğru olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi rapor ve ek raporuna nazaran, davalıya ilişkin 1995/166918 kod no.lu markanın hükümsüzlüğü davasında yetki itirazının usulünce yapılmadığı, davacı şirketin tescilini istediği Huzur+Çorap+Şekil markasının tesciline engel olan 1995/166518 no.lu markanın H+Huzur+Şekil şeklinde olup, her iki markanın birbirinin tıpatıp aynısı olmadığı ancak ayırt edilemeyecek kadar benzer oldukları, davacı tarafından tescili istenilen ibarenin ilk on yıl tescilli marka olarak, son dokuz yılda tescilsiz marka olarak fiilen kullanıldığı, toplam 19 senelik eylemli kullanım sonucunda hem ilgili toplumsal çevrede davacı lehine Yasa Hükmünde Kararname'nin 8/3 üncü maddesi anlamında bir sınai hak doğduğu ve markanın kullanım belgeleri sebebiyle Yasa Hükmünde Kararname'nin 7/2 nci maddesi anlamında ayırt edici bir nitelik kazandığını, davacının tescil başvurusunu kötü niyetle yaptığını söylemenin mümkün olmadığı, Yasa Hükmünde Kararname'nin 7/2 nci maddesindeki koşulların tamamının davacı lehine gerçekleştiği, Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu kararının yerinde olmadığı, davalı markasının 5 yıldır kullanılmadığı iddiasının davacı tarafından kanıtlanamadığı gerekçeleriyle, davanın kısmen kabulü ile Türk Patent Enstitüsü Başkanlığı Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun 23.09.2002 gün ve m-1727 s. kararının iptaline, davacı tarafından tescil başvurusu yapılan HUZUR+ÇORAP+Şekil kompozisyonundan oluşan markanın 25/2 nci sınıfta bulunan ürünler yönünden davacı şirket adına tesciline (tescil işlemlerinin kaldığı yerden devam ettirilmek suretiyle), davacının davalı şirket ilişkin 1995/166518 no.lu markanın hükümsüzlüğü isteminin ispat edilemediğinden ve 5 senelik zaman aşımı süresi dolduğundan reddine karar verilmiştir.
Karar, taraf vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.
1- Dava dosyası içindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmamasına ve davalı adına tescilli markanın 556 s. Yasa Hükmünde Kararname'nin 42(b) maddesi uyarınca hükümsüzlüğünün 5 senelik kanuni süresi içinde talep edilmemiş olmasına göre, davalılar vekillerinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Ancak, davalı şirkete ilişkin markanın 556 s. Yasa Hükmünde Kararname'nin 14 üncü maddesi uyarınca iptali de talep edilmiştir. Markanın, tescil gününden itibaren 5 yıl içinde, haklı bir neden olmadan kullanılmaması veya bu kullanıma 5 senelik bir süre için kesintisiz ara verilmesi halinde marka iptal edilir. Söz konusu kullanımın Dairemizin yerleşik uygulaması gereğince marka sahibince ispatlanması gerekir (2000/5437 Esas, 6332 Karar, 2003/9332 Esas, 2004/4315 Karar s. ilamları). Mahkemece ispat yükü ters çevrilerek, davalı markasının kullanılmaması hususunun davacı tarafından kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru olmamış ve kararın açıklanan sebeple davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarda 1 no.lu bentte açıklanan sebeplerle davalılar vekillerinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 no.lu bentte açıklanan sebeplerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir edilen 500,00 YTL duruşma vekillik ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 01.90 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 30.01.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy