(4045 S. K. Geç. m. 2)
Dava: Taraflar arasındaki işçi alacakları-tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İskenderun Asliye 1. Hukuk (İş) Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 6.11.2001 gün ve 2000/776 E. 2001/960 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 7.11.2002 gün ve 6731-20696 sayılı ilamı ile;
(...Davacı, güvenlik soruşturmasının olumsuz gelmesi nedeniyle 18.2.1985 tarihinde iş akdinin feshedildiğini, 4045 s. Yasaya göre 16.11.1994 tarihinde yeniden işe alınma başvurusunun 22.11.1994 tarihinde reddedildiğini, 31.12.1997 tarihinde açtığı dava sonucunda 4045 s. Yasa Geçici 2. maddesi uyarınca işe iadesine karar verilip kesinleştiğini, bunun üzerine işverenin Temmuz 2000 ayında kendisini işe aldığını; davalı işverenin 4045 s. Yasaya göre işe başlama başvuru tarihi itibariyle işi kabul etmek zorunda olduğu en son tarih olan 15.1.1995 ile mahkeme kararı sonucu işe aldığı Temmuz 2000 tarihleri arasındaki dönem için işe alınmış olsaydı kendisine ödenecek olan benzer durum ve statüdeki işçinin ücret, ikramiye, yıllık izin ve diğer sosyal haklarının ödenmesi gerektiğini ileri sürerek davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davacının dava konusu dönem işçilik haklarını talep etmesi hakkının bulunduğu kabul edilerek bilirkişi tarafından hesaplanan ücret ve ikramiye alacakları taleple bağlı olarak hüküm altına alınmıştır.
Ücret bir iş karşılığı olup, çalışılmayan süre için ücret istenemez. Aynı şekilde çalışılmayan süre için ikramiye vb. haklar da istenemez. Bu nedenle davanın reddi gerekirken aksine düşünceyle kabulü hatalıdır....) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
TEMYİZ EDEN: Davalı vekili
HUKUK GENEL KURULU KARARI
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle, davanın ücret, ikramiye, yıllık izin ve diğer sosyal haklar gibi işçi alacaklarına ilişkin bulunmasına, bilirkişinin işçi alacakları yönünden yaptığı tazminat hesabına ve bilirkişi raporuna davacının bir itirazının olmamasına, mahkemenin ilk hükmünü, bu rapora dayalı olarak işçi alacakları ile ilgili değerlendirme yaparak oluşturmasına; Özel Dairenin bozmasının işçi alacakları ile ilgili bulunmasına, bozmadan sonra ıslahla dahi dava sebebinin değiştirilmesinin olanaklı olmamasına göre, yerel mahkemenin davacının bozmadan sonra verdiği dilekçesi esas alarak davanın genel hükümlere dayalı tazminat davası olduğu yönündeki nitelendirmesi doğru olmadığından, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı HUMK. nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 22.10.2003 gününde oyçokluğu ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy