(2004 S. K. m. 72) (11.HD 20.11.2000 T. 2000/8016 E. 2000/9122 K.)
Dava ve Karar: Taraflar arasında görülen davada Ankara 13. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 30.05.2001 tarih ve 2001/63-552 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi S. Ç. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatif üyeliğinden ayrıldığını ileri sürerek, ayrıldığı tarihe kadar ödediği aidat tutarı olan 82.000.000 liranın faiziyle istirdadını talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, Dairemizin 20.11.2000 tarih ve 8016-9122 sayılı ilamı ile davacıya iade edilmesi gereken tutarın, davalı kooperatifin mal varlığını tehlikeye düşürecek miktarda olup olmadığı araştırılmadan hüküm tesis edildiği gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyularak bu noktada alınan ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının payına düşen harcamalar miktarı da düşülerek, iade edilmesi gereken alacak olarak hesaplanan miktarın, kooperatifin mali durumu itibariyle tehlikeye düşürecek boyutta olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 4.000.000.-lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz edenden alınmasına, 18.02.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy