(2004 S. K. m. 67) (6762 S. K. m. 23) (YİBK. 27.06.2003 T. 2001/1 E. 2003/1 K.)
Dava: Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: Davacı vekili, taraflar arasındaki ticari ilişki nedeniyle altı adet fatura düzenlendiğini, fatura bedellerinin ödenmediğini, başlanılan icra takibinde 690.787.207. TL.nın itiraz tarihinde ödendiği halde, bakiye borç için takibe itiraz edildiğini bildirerek, itirazın iptaline, takibin devamına, % 40'tan az olmamak üzere tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, taraflar arasındaki konsinye mal alım satım sözleşmesi gereği takip tarihinde borcun vadesi gelmediği için ödemenin yapılmamış olduğunu, doğmamış borç hakkında icra takibi yapıldığını, 14.3.2000 tarihinde tahakkuk eden 690.787.207. TL.nın ödendiğini, vade farkı talebinin sözleşmeye aykırı olduğu gibi birikmiş faiz talebi ve oranının da fahiş olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davalının itirazının 465.967.575. TL. üzerinden iptaline, takibin devamına, bu miktara takip tarihinden sonra % 70 avans faizi uygulanmasına, İİK.nun 67/2. maddesi uyarınca % 40 oranında 186.387.031. TL. icra inkar tazminatının davalıdan alınıp, davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Vade farkı istenebilmesi için bu konuda taraflar arasında bir sözleşmenin bulunması veya vade farkı ile ilgili benimsenmiş bir uygulamanın mevcut olması gerekir. Somut olayda bu şartlar bulunmadığından vade farkı talep edilemez. Zira taraflar arasında yazılı şekilde yapılmamış olmakla beraber geçerli sözleşme ilişkisinden doğan uyuşmazlıklarda vade farkı kaydı bulunan faturalara TTK.nun 23/2. maddesi uyarınca 8 gün içinde itiraz edilmemesi halinde bu durum sadece fatura münderecatının kesinleşmesi sonucunu doğurup, vade farkının kabul edildiği ve istenebileceği anlamına gelmez (YİBK.nun 27.6.2003 gün ve 1/1 Esas ve Karar sayılı Kararı).
Mahkemece açıklanan bu yönler gözetilmeden yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nci bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 nci bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.02.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy