(6762 S. K. m. 330) (11. HD. 2001/2366 E. 2001/3127 K.)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Nevşehir Asliye 2. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 24.04.2001 tarih ve 2001/92 - 2001/133 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davacılar vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 23.10.2001 günde davacı avukatı Adil Taşçı ile davalı avukatı Ali Rıza Uca gelip, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Harun Kara tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı anonim şirketin 500/1000 A grubu hisseye sahip kurucu ortaklarından olduğunu, A ve B grubu payların eşit ve birlikte temsil ilkesi ile yola çıkıldığı halde B grubu ortakların kötüniyetli olarak kendilerini imtiyazlı hale getirdiklerini, müvekkillerinden sermaye borcunun talep edildiğini, ancak, yasal görev süresi devam eden bir yönetim bulunmadığı gibi, toplantı ve karar nisaplarının da bulunmadığını, ödemeye davetin usulsüz olduğunu, davacılardan Kemal Terzioğlu'nun apel borcu bulunmadığını, hal böyleyken haksız olarak, davacıların ortaklıktan çıkarılması ve yeni ortak alınması kararlarının alındığını ileri sürerek, davalı şirket işlem ve kararlarının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, yapılan işlem ve alınan kararların anasözleşme ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia ve savunmaya, toplanan delillere nazaran, dava konusu yapılan yönetim kurulu kararlarının Anasözleşme'nin 8/5 nci maddesinde öngörülen yeterli çoğunluk sağlanarak alındığı, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 2001/2366 - 2001/3127 sayılı kararı da dikkate alındığında davanın yersiz olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve anonim şirket yönetim kurulu üye sayısının 5, 7, 9 ... gibi asgari sayı olan 3 ten fazla olabileceği kabul edilmiş olan anasözleşmelerde, asgari toplantı yetersayısı olan 3'ten az olmamak üzere TTK. nun 330/1 nci maddesinde öngörülen yarıdan bir fazla ilkesinden ayrılmanın mümkün bulunmasına ve Dairemiz'in tarafları aynı olan uyuşmazlıkla ilgili verdiği 05.04.2001 tarih ve 2001/2366 - 2001/3127 sayılı kararında da bu hususun benimsenmiş olması karşısında, davacılar vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Ancak, davalı, Anonim şirket ortaklığından çıkarma kararının iptaline ilişkin olup, davacılar yalnızca şirket anasözleşmesinin yasanın emredici hükümlerine aykırılığı sebebine dayanmamışlar, bunun yanında, apel borçlarının usulüne uygun istenilmediği, banka hesabının usulsüz olduğu, talep edilen paranın bir banka hesabında hazır bulundurulduğu halde dikkate alınmadığı ve davacılardan İ. Kemal Terzioğlu'nun apel borcunu ödediği, işlem ve kararların eşitlik ve iyiniyet kurallarına da aykırı olduğu gibi iddialarda bulundukları halde, mahkemece bu iddialar yönünden hiçbir inceleme yapılmadığı gibi, karar gerekçesinde de tartışılmamıştır. Bu durumda mahkemece, davacıların, anasözleşmenin yasaya aykırılığı dışındaki iddiaları üzerinde de durulması, taraf delillerinin toplanması ve elde edilecek sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.
Sonuç: Yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın davacılar yararına BOZULMASINA, duruşmada vekil ile temsil edilen davacılar yararına taktir olunan 100.000.000.-TL vekillik ücretinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23.10.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy