(5237 S. K. m. 7, 257) (5271 S. K. m. 231) (YCGK 27.02.2001 T. 2001/25 E. 2001/33 K.)
Dava ve Karar: Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç gününe göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
1- Dairemizce de benimsenen YCGK'nun 27.02.2001 tarih, 25-33 sayılı kararda belirlenen görüş doğrultusunda, davanın ertelenmesine ait hükmün niteliğine göre karara karşı sadece itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,
Anlaşıldığından, sanıklar Ü. Y., M. T. müdafilerinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir karar vermeye yer olmadığına,
2- Sanıklar hakkında görevde yetkiyi kötüye kullanma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde,
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Hükümlerden sonra 08.02.2008 gününde yürürlüğe giren ve TCY'nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanıklar yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile CYY'nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562. maddesinin 2. fıkrası ile de CYY'nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar Ü. Y., M. T. müdafiilerinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden hükümlerin başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16.06.2008 gününde 1. bentte oybirliğiyle 2. bentte oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY
T.C. Anayasasının adil yargılanma hakkı ile ilgili 36/1, 38/4 ve İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesinin 6. maddeleri hükümleri ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesinin 5. fıkrasında belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanmasında yargılama sonunda cezaya hükmedilmesinden söz edildiğine göre, bunun da sübut sorununun çözümlenmiş olmasını gerektirmesi göz önüne alındığında, mahkumiyet hükmünün öncelikle usul ve esas yönlerinden incelenerek (varsa) saptanacak hukuka aykırılıklara ek olarak CMY'nın 231. maddesinin 5728 sayılı Kanun ile değişik 5 ve devamı fıkraları kurallarının uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması noktasından da bozulması görüşündeyim. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy