(4077 S. K. m. 3) (818 S. K. m. 355) (YHGK. 26.02.2003 T. 2003/15-127 E. 2003/102 K.) (15.HD. 09.04.2002 T. 2001/5915 E. 2002/1689 K.)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 3/f maddesinde, tüketici, bir mal veya hizmeti özel amaçlarla satın alıp nihai olarak kullanan veya tüketen gerçek veya tüzel kişi olarak tanımlanmıştır. Burada, Yasanın daha çok bir mal ve hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında tüketen kişiyle ilgilendiği ve bu tüketiciyi korumayı amaçladığı kabul edilmelidir. Zira kanun koyucunun amacı genişletilirse, örneğin; zorunlu olarak bir bina yapım işinin dahi kanun kapsamında kaldığının ve buna ilişkin ortaya çıkacak uyuşmazlıklara da tüketici mahkemesinde bakılması icap ettiğinin kabulü gerekecektir.
Somut olayda uyuşmazlık, davalının dairesine montajı yapılan çelik kapı imalatından doğmuştur. Bu haliyle uyuşmazlığın tüketicinin olağan tüketim faaliyetinden değil, Borçlar Yasasının 355. ve devamı maddelerinde düzenlenen istisna (eser) sözleşmesi ilişkisinden kaynaklandığı kabul edilmelidir. Daire'mizin istikrar kazanan görüşü ve Hukuk Genel Kurulu kararları da bu yöndedir (HGK. 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E. 2003/102 K., 15.H.D. 2001/5915 E. 2002/1689 K. sayılı kararları).
Bu itibarla davanın, genel hükümlere göre açılmış olduğunun kabulüyle ve genel mahkeme sıfatıyla bakılması yerine tüketici mahkemesi sıfatıyla uyuşmazlığın incelenmesi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre esasa ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 26.01.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy