(5237 S. K. m. 142, 143) (5271 S. K. m. 233) (2. CD. 03.04.2002 T. 2002/5749 E. 2002/5493 K.)
Dava: Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Karar: Sanık İ. K. hakkında 28.11.2006 tarih, 2006/582 Esas sayılı iddianameyle açılan suç eşyasının kabul edilmesi suçundan hüküm kurulmamışsa da, zaman aşımı süresince mahallinde karar alınması olanaklı görülmüştür.
Sanık A. K. hakkında Karahallı Cumhuriyet Başsavcılığının 28.11.2007 tarih, 2007/95 Esas sayılı iddianamesiyle müştekiler Ş. H., H. H. ve V. Y.'a yönelik hırsızlık suçundan 5237 Sayılı T.C.K.nın 37. maddesi delaletiyle aynı Kanunun 142/2-g, 143, 53. maddeleri uyarınca 3 kez cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, Karahallı Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/51 Esas sayılı dosyasının aynı mahkemenin 2007/12 esas sayılı dosyasıyla birleştirilmesinden sonra yapılan yargılama sonucunda, sanık A. K.'nın hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçundan 1'er kez cezalandırılmasına karar verildiği, gerekçeli kararda; "Sanık A. K. hakkında Karahallı Cumhuriyet Başsavcılığının 2007/235 soruşturma numaralı dosyası ile 26.10.2006 tarihinde gerçekleşen hırsızlık olayları sebebiyle üç kez ayrı ayrı cezalandırılmasının talep edilmiş olduğu anlaşılmakla, iş bu dosyanın gerekçeli kararının yazıldığı sırada sanık hakkında hırsızlık suçundan sadece bir kez hüküm kurulduğu ancak diğer iki hırsızlık suçundan hüküm kurulmadığı tespit edilmekle, bu davayla ilgili zaman aşımı süresi içerisinde ayrıca karar verilmesi mümkün olduğundan, Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 2010/36227 Esas, 2010/4482 karar sayılı ilamı ve aynı Dairenin 2002/5749 Esas, 2002/5493 Karar sayılı ilamı dikkate alınarak durum tutanağa bağlanmış ve dosya karar verilmeyen kısım yönünden yeniden esasa alınmıştır." denildiği; dosya içinde bulunan aynı tarihli tutanakta, "Sanık A. K. hakkında mahkememize Karahallı Cumhuriyet Başsavcılığımın 28.11.2007 tarihli iddianamesiyle ayrı ayrı üç kez hırsızlık suçundan cezalandırılması için dava açıldığı ancak mahkememize ait 2007/12 Esas, 2011/75 Karar sayılı dosyayla sanığa sadece bir kez hırsızlık suçundan ceza verildiği anlaşılmakla; Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 2010/36227 Esas, 2010/4482 Karar sayılı ilamıyla aynı Dairenin 2002/5749 Esas, 2002/5493 Karar sayılı ilamı dikkate alınarak hakkında hüküm kurulmayan diğer iki hırsızlık suçundan dolayı sanığın eyleminin değerlendirilmesi için dosyanın yeniden esasa alınması gerektiği anlaşılmış olup, iş bu tutanak tanzim edilmiştir' denildiği; UYAP'tan yapılan sorgulamada aynı mahkemenin, 25.11.2011 tarih, 2011/78 Esas ve 2011/80 Karar sayılı kararıyla sanık A. K. hakkında konut dokunulmazlığını ihlal ve geceleyin hırsızlık suçundan 2'şer kez cezalandırılmasına karar verildiği, söz konusu kararın Yüksek Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 11.2.2013 tarih, 2012/12148 Sayılı ilamıyla bozulduğu ve sanık hakkında kurulan her iki gerekçeli karar başlığında da üç katılanın adının geçtiği ve hangi katılanlara yönelik eylem sebebiyle hüküm kurulduğunun gerekçeli karar içeriklerinde belirtilmediği anlaşılmakla yapılan incelemede:
1- Sanık A. K.'nın hangi yakınana yönelik eylemden dolayı hüküm kurulduğu belirtilmeden, infazı da etkileyecek şekilde uygulama yapılması suretiyle 5271 Sayılı C.M.K.nın 232. maddesine aykırı davranılması,
2- Soruşturma sırasında alınan ve hükme dayanak yapılan iletişimin tespitine dair Mahkeme kararlarının ve cd'lerin dosya içinde bulunmadığının anlaşılması karşısında; mahkeme kararlarının onaylı örnekleri ve cdler dosyaya eklenmeden hüküm kurulması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık A. K.'nın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan sebeplerle kısmen isteme uygun olarak BOZULMASINA, temyiz harcının istenmesi halinde iadesine, 12.06.2013 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy