(4722 S. K. m. 1) (4721 S. K. m. 134) (YHGK. 19.09.2007 T. 2007/2-595 E. 2007/606 K.)
Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 5.Aile Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 23.03.2004 gün ve 2003/347 E., 2004/333 K. sayılı kararın incelenmesi davalı tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 14.09.2004 gün ve 2004/6483-9892 sayılı ilamı ile,
(...4722 sayılı Kanunun 1.maddesi hükmü de dikkate alındığında olaya 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi hükümlerinin uygulanması gerekir.
1- Medeni Kanunun 134/1-2.maddesi uyarınca; Boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, müşterek hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacının tanıklarının sözlerinin bir kısmı Medeni Kanunun 134/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.
2- Alacakla ilgili dava boşanmanın eki niteliğinde değildir. Bu konuda harcı verilerek usulüne uygun açılmış bir dava yada karşı davada bulunmamaktadır. Bu istekle ilgili karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi yerine kesin hüküm oluşturacak şekilde red kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda ; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
TEMYİZ EDEN: Davalı
Hukuk Genel Kurulu Kararı
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle HUMK. 2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II. fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Davacı Coşkun Nemci S..... vekili, tarafların 1996 yılında evlendiklerini müşterek çocukları bulunmadığını, aradan geçen zaman içinde geçimsizlikler meydana geldiğini, derin karakter ve ruh farklılıkları neticesinde aile birliğinin temelden sarsıldığını ileri sürerek şiddetli geçimsizlik nedeniyle tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Nevin S....., davacı ile aralarında boşanmayı gerektirecek bir geçimsizlik olmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiş, aksi halde 1.200.000.000 TL. tedbir nafakasına hükmedilmesini, davacıya araba alması için elden verdiği 5000 Doların iadesini, bedelsiz olarak vermiş olduğu dairenin iadesini ve 60.000.000.000 TL. manevi tazminatın tahsilini talep etmiştir.
Mahkemenin Taraflar arasındaki geçimsizliğin yasada tanımlanan şiddetli geçimsizlik tanımına uyduğu, tarafların boşanmada karşılıklı kusurlarının bulunduğu, evlilik birliğinin devam ettirilmesinde hukuksal yarar olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına, 9 numaralı daire üzerine konulan aile konutu şerhinin kaldırılmasına, 200.000.000 TL. tedbir nafakasının davacıdan alınarak davalı karşı davacıya verilmesine, yoksulluk nafakası, manevi tazminat, gayrimenkulün iadesi ve 5000 USD'nin iadesine ilişkin talebin reddine dair verdiği karar, Özel Dairece yukarıda belirtilen nedenle bozulmuş, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Yerel Mahkeme ile Özel Daire arasındaki uyuşmazlık; evlilik birliğinin, müşterek hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılıp sarsılmadığı noktasındadır.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle dosya kapsamından tarafların 1998 yılından bu yana ayrı yaşadıkları ve evlilik birliğinin müşterek hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı anlaşılmış olup delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.
Sonuç: Davalının temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, gerekli ilam harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına 04.04.2007 gününde oyçokluğu ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy