(1086 S. K. m. 237, 440, 445) (YHGK 22.11.2006 T. 2006/20-711 E. 2006/739 K.)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı, bozma üzerine direnme yoluyla; Kemer Kadastro Mahkemesinden verilen 04.05.2005 gün ve 2003/7 E., 2005/3 K. sayılı kararın bozulmasını kapsayan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulundan çıkan 22.11.2006 gün ve 2006/20-711 Esas, 2006/739 Karar sayılı ilamın, karar düzeltilmesi yoluyla incelenmesi bir kısım davalılar vekilleri tarafından verilen dilekçe ile istenilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca dilekçe, düzeltilmesi istenen ilam ve dosyadaki ilgili bütün kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Eldeki dava yargılamanın yenilenmesi istemli olmakla, bu talebe dayanak alınan dava dosyaları ayrı ayrı ele alınarak; karar düzeltme istemi değerlendirilmiştir.
1- Antalya Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.05.1952 gün ve 1951/876 E., 1952/411 K. sayılı hükmü yönünden yapılan incelemede;
Yargılamanın iadesi, olağanüstü bir kanun yoludur. Bu nedenle de, böyle bir istekte bulunulabilmesi için dayanılacak sebepler 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (HUMK)nun 445.maddesinde tahdidi olarak gösterilmiştir.
Tarafları, dava sebebi ve müddeabihi aynı olan bir dava hakkında birbirine aykırı kesinleşmiş iki hüküm bulunması halinde; kesin hüküm (m.237) bulunması nedeniyle yargılamanın yenilenmesi talebi üzerine, ikinci hükmün iptaline karar verilir (m.445/10).
Hemen belirtmelidir ki, kesin hükmün sonuçları ancak davada taraf olanlar hakkında uygulanır.
Somut olayda ise; yargılamanın iadesi talebinde bulunan Hazine, talebine dayanak olarak gösterdiği dosyalardan, Antalya Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.05.1952 gün ve 1951/876 E., 1952/411 K. sayılı dosyasında taraf olarak yer almamıştır.
O nedenledir ki, anılan dosyada verilen hüküm Hazine hakkında kesin hüküm oluşturmayacağından, bu dosyaya dayanarak yargılamanın iadesi talebinde bulunması da olanaklı değildir.
Açıklanan nedenlerle bu yöne ilişkin direnme kararı usul ve yasaya uygun olup, kararın bu değişik gerekçe ile onanması gerekirken,Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22.11.2006 gün ve 2006/711 Esas, 2006/739 Karar sayılı kararıyla bozulduğu anlaşıldığından, anılan bozma kararının Antalya Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.05.1952 gün ve 1951/876 E., 1952/411 K. sayılı dosyanın değerlendirilmesine ilişkin direnme kararının bozulmasına ilişkin bölümünün kaldırılarak, direnme kararının açıklanan bu yön itibariyle onanmasına, oybirliği ile karar verilmiştir.
2- Antalya 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.11.1972 gün ve 1970/198 E., 1972/1269 K. sayılı hükmü ile Antalya Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.09.1967 gün ve 1967/353-701 sayılı hükmü yönünden yapılan değerlendirmede ise;
Düzeltilmesi istenen Hukuk Genel Kurul ilamında gösterilen gerektirici nedenlere ve özellikle de; her ne kadar Özel Daire bozmasında, mahkemece yapılacak araştırma sonucunda, yargılamanın iadesine konu olan dosyalardaki taşınmazların aynı taşınmazlar olduğunun belirlenmesi halinde davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği ibaresi yer almış ise de,
Hukuk Genel Kurulu Kararında, açıkça taşınmazların aynı taşınmaz olduğunun anlaşılmasından sonra, HUMKnun 445/10. maddesindeki şartların oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi, bundan sonra işin esası hakkında karar verilmesi gerektiğine işaretle yerel mahkeme kararının bozulduğunun belirgin olmasına göre, HUMK.nun 440. maddesinde yazılı sebeplerden hiç birisine dayanmayan ve yerinde olmayan karar düzeltme isteğinin oyçokluğu ile reddi gerekmiştir.
Sonuç:1- Yukarıda (1). bentte açıklanan değişik nedenlerle Antalya Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.05.1952 gün ve 1951/876 E., 1952/411 K. sayılı dosyanın değerlendirilmesine ilişkin direnme kararı usul ve yasaya uygun olup; karar düzeltme istemlerinin kısmen kabulü ile; Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22.11.2006 gün ve 2006/711 Esas, 2006/739 Karar sayılı bozma kararının buna ilişkin bölümünün kaldırılarak, direnme kararının açıklanan bu yön itibariyle değişik gerekçe ile ONANMASINA, oybirliği ile,
2- Yukarıda (2). bentte açıklanan nedenlerle davalılar M. A. E. ve M. Ç. vekili ile davalı M. T. E.in karar düzeltme isteminin REDDİNE, oyçokluğu ile,
3- Karar düzeltme talepleri kısmen kabul edilmiş olmakla takdiren karar düzeltme isteyenler aleyhine ceza tayinine ve harç alınmasına yer olmadığına, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy