(818 S. K. m. 355, 533, 534) (1086 S. K. m. 38, 39, 78) (YHGK. 08.10.2003 T. 2003/12-574 E. 2003/564 K.) (15. HD. 11.02.2004 T. 2003/7121 E. 2004/647 K.)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmış olup, gecikme tazminatı ve eksik yapılan bağımsız bölüm nedeni ile tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece, Ş. T. hakkındaki davanın pasif husumet ehliyeti nedeni ile reddine, H. Ö. A. hakkındaki davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dava konusu taşınmaz üzerinde inşaat yapılması ile ilgili düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi içerikli daire karşılığı inşaat sözleşmesi davalı yüklenici ile davacı ve dava dışı diğer arsa sahipleri arasında Ankara 39. Noterliği'nde 27.11.2001 gün 22561 yevmiye no ile imzalanmış, aynı noterlikçe 17.12.2004 gün 24537 yevmiye no ile ek sözleşme yapılmış; davalı yüklenici Ş. T. arsa sahiplerinin muvafakatleri ile sözleşme ve ek sözleşmeden doğan tüm yükümlülük ve haklarını davalı H. Ö. A. ve dava dışı G. T.'a devretmiş ve bu şahıslar da % 50 hisseli olarak sözleşmeyi devralmıştır. Bu suretle devralan G. T. ile H. Ö. A. yüklenici konumuna gelmişlerdir. Bunlar arasındaki ilişki; hisseleri % 50'şer oranda olmakla birlikte aynı işi birlikte yapmayı üstlendiklerinden hukuki niteliği itibariyle "adi ortaklık" ilişkisidir. Adi ortaklığın taraf olduğu uyuşmazlıklarda davanın adi ortaklığı oluşturan şahıs ya da tüzel kişilikler tarafından veya onların tamamı aleyhine açılması zorunludur. Bu husus, dava ehliyeti ile ilgili olup dava şartlarından olduğunda görevi gereği mahkemeler ve temyiz halinde Yargıtay'ca dahi kendiliğinden dikkate alınır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 08.10.2003 gün 2003/12-574 E. 2005/564 Karar sayılı ve Dairemizin 11.02.2004 gün 2003/7121 Esas 2004/647 Karar sayılı ilamları)
Somut olayda sözleşmeyi devralan yüklenicilerden G.T. davada taraf olarak gösterilmemiştir. Bu durumda, mahkemece öncelikle taraf teşkili için zorunlu olduğundan davacıya G. T.'ın davaya dahil edilmesi için süre verilmesi, bu şekilde taraf teşkili tamamlandıktan sonra adi ortaklar borçlardan müştereken sorumlu olacakları gibi, devir sözleşmesinde de bu şekilde sorumluluğu kabul ettiklerinden saptanan davacı alacağının tamamının davalı H. Ö. A. ve davaya dahil edilecek G. T.'tan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi gerekirken bu hususlar gözden kaçırılarak davanın sonuçlandırılması doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 23.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy