(2004 S. K. m. 72)
Taraflar arasındaki istirdat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 21.10.2004 gün ve 2003/72 E, 2004/806 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 18.11.2005 gün ve 2005/2493 E, 11406 K. sayılı ilamı ile,
(...Davalı vekili müvekkilinin davalının abonesi olduğunu, davalı elemanlarınca kaçak elektrik tutanağı düzenlenip fatura tanzim edilmesi nedeniyle davalı tarafından 59.643.421.781 TL. tahsil edildiğini ileri sürerek ödemenin yapıldığı 26.6.2002, 23.7.2002 ve 24.7.2002 tarihinden itibaren bu miktarın reeskont faizi ile birlikte davalıdan istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili davacının kaçak elektrik kullandığını ihtirazı kayıt öne sürmeden ödeme yaptığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davacının kaçak elektrik kullanmadığının tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 59.643.421.781 TL. nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği hükümleri uyarınca ölçü hücresinde bulunan mühürlerin sökülmesi kaçak elektrik kullanımı fiilini teşkil eder. Mahkemece bu yön gözetilmeden ve hükme esas alınan bilirkişi raporu ile birinci bilirkişi raporu arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
TEMYİZ EDEN: Davalı vekili
HUKUK GENEL KURULU KARARI
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K. nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 03.10.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy