(5846 S. K. m. 52, 58) (1086 S. K. m. 440, 442) (11 HD. 13.04.2004 T. 2003/8990 E. 2004/4032 K.)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 10.04.2003 gün ve 2002/803 - 2003/155 sayılı kararı onayan Dairenin 13.04.2004 gün ve 2003/8990 - 2004/4032 sayılı kararı aleyhinde davalılar tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili ile Ahmet Hamdi Tanpınar mirasçıları arasındaki sözleşmeler ile Ahmet Hamdi Tanpınar'ın bütün eserleri üzerindeki mali hakların davacı şirkete devredildiğini, bunlardan şiirler ve Huzur adlı eserlerin davalı şirket tarafından izinsiz olarak basılıp piyasaya sunulduğunu, bu halin FSEK. ndan kaynaklanan mali haklara tecavüz oluşturduğunu ileri sürerek, davalı tecavüzünün ref'ine, adı geçen eserlerin piyasaya dağıtılmış nüshalarının toplatılarak imha edilmesine, basım disketi, baskı ve montaj kalıp ve aletlerinin imhasına, hükmün ilanına karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Meliha Büyükçelebi vekili, daha önceki mirasçılarla davacı arasındaki sözleşmeden müvekkilinin caydığını ve diğer davalı ile sözleşme yaptığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.
Diğer davalı vekili, davacının dayandığı sözleşmelerin geçersiz olduğunu, FSEK. nun 58 inci maddesi uyarınca eser sahibinin cayma hakkını kullanmasından itibaren süresinde itiraz davası açmayan davacının hiçbir hakkı kalmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemenin davanın kabulüne dair verdiği kararının Dairemizce onanması üzerine, davalılar vekilleri bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuşlardır.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve davacı ile dava konusu eserlerin yazarının mirasçıları arasında yapılan sözleşmelerin FSEK. nun 52 nci maddesindeki koşulları taşıması, davalı Meliha'nın cayma hakkını usulüne uygun olarak kullanılmamış bulunmasına göre davalılar vekillerinin HUMK. nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin karar düzeltme isteğinin HUMK. nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 20.600.000.- lira karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı yasa ile değiştirilen HUMK. nun 442/3. madde hükmü uyarınca, takdiren 111.405.000.-lira para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 22.10.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy