(818 S. K. m. 256)
Dava: Taraflar arasındaki maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Osmaneli Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 05.07.2006 gün ve 2004/24 E. 2006/90 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 04.02.2008 gün ve 2008/587-1057 sayılı karar düzeltmeye dair ilamı ile;
(...Dava, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerden izinsiz olarak alınan malzemeler nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece, dava konusu yerde davalının kiralama süresi sonunda çalışma yapmadığı; davaya dayanak oluşturan tutanaklardaki malzemenin davalının sahibi ve paydaşı olduğu dava dışı taşınmazlardan temin edilebileceği gerekçesiyle, kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiş; davacının temyiz istemi üzerine, dairemizin 25.10.2007 gün ve 2006/13321-2007/12889 sayılı ilamı ile hüküm onanmıştır.
Dosya kapsamından, dava konusu yerden çıkarılabilecek malzeme miktarının 25.800 ton olduğu ve bunun 18.060 tonluk kısmının ekonomik değeri bulunduğu; davalının maliki ve pay sahibi olduğu dava dışı dört taşınmazdan ise ekonomik değeri bulunan toplam 103.926,272 ton malzeme sağlanabileceği; diğer yandan, davalının izinsiz malzeme alma faaliyetinin tutanaklar ile tespit edildiği anlaşılmaktadır. Şu durumda, dava konusu yerden çıkarılabilecek malzeme bedeli yönünden davalının sorumluluğu kabul edilmeli ve buna göre hüküm oluşturulmalıdır.
Davacının karar düzeltme istemi açıklanan nedenlerle yerinde görülmüş ve bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir...) gerekçesiyle karar düzeltme talebinin kabulüyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
TEMYİZ EDEN: Davacı vekili
HUKUK GENEL KURULU KARARI
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Dava, kira sözleşmesinin sona ermesinden sonra davalı tarafından fuzuli işgal ile haksız olarak çıkarılan malzeme bedelinin tahsili istemine ilişkindir.
Davacı Maliye Hazinesi vekili, davalıya kiralanan kum ve çakıl ocağından kira sözleşmesinin sona ermesinden sonra haksız olarak malzeme çıkarıldığını beyanla malzeme bedelinin faizi ile tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili sözleşmenin sona ermesinden sonra ocakta malzeme çıkarma faaliyetinde bulunmadıklarını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Yerel mahkeme, davalının kira süresinin bitiminden sonra haksız olarak malzeme çıkarma faaliyetinin kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar vermiş, davacı vekilince temyiz edilen karar Özel Daire'ce metni yukarıya aynen alınan ilam ile davalının izinsiz malzeme alımının tutanaklar ile tespit edildiği gerekçesiyle bozulmuş, Yerel Mahkeme tutanaklarda faaliyet bulunmadığının tespit edildiği gerekçesiyle önceki kararında direnmiştir.
Davacı vekili tarafından dava dilekçesinde, davalının kira sözleşmesinin sona ermesinden sonraki dönemde fuzuli şagil olduğu iddiası ile talepte bulunulmuştur. Dosya içerisinde mevcut ve bozma ilamına esas alınan tutanaklar, idari soruşturma aşamasında düzenlenmiş olup, bu tutanaklarda, davalıya kiralanan arazide kira sözleşmesinden sonra yapılan tespitlerde; stok sahasında malzeme bulunduğu ancak kum çıkarma faaliyetinin bulunmadığı açıkça belirtildiği gibi davalı tanık beyanları da bu yöndedir.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, davacı vekilinin yargılama sırasında ileri sürdüğü ve iddianın genişletilmesi niteliğindeki kiralama sözleşmesine konu yer dışında veya sözleşme süresi içinde kiralanan miktardan fazla malzeme alındığı iddialarına dayalı tazminat taleplerinin ayrı dava konusu yapılabileceği hususu da gözetildiğinde Yerel Mahkeme kararında bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, Harçlar Kanunun değişik 13. maddesinin j bendi gereğince harç alınmamasına, 06.05.2009 gününde oyçokluğu ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy