(2004 S. K. m. 143, 277, 283) (15.HD. 19.04.2004 T. 2004/587 E. 2004/2204 K.)
Dava: Davacı Yapı Kredi Bankası A.Ş. ile davalı 1- Başak Otomotiv San. Tic. Ltd. Şti. 2- A. R. Başak 3- Z. M. 4- A. D. 5- F. D. 6- M. S. Dahili Davalı: 1- F. Z. K. 2- Ü. H. Ç. arasındaki davadan dolayı Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 24.9.2003 gün ve 2000/88-2003/498 sayılı hükmü bozan dairemizin 19.4.2004 gün ve 2004/587-2204 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Dava İİK.nun 277 ve devamı maddelerine göre açılan tasarrufun iptali istemine ilişkin olup yerel mahkemece verilen karar davalılar Z. M., A. D., F. D., M. S. vekilleri ile dahili davalılar F. Z. K. ve Ü. H. Ç. tarafından temyiz edilmiş Daire'mizce alacaklı tarafından dava şartı olan aciz vesikası ibraz edilmediğinden karar bozulmuş ve bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Bu kez davacı alacaklı tarafından borçlular hakkında İİK. nun 143. maddesine uygun olarak kat'i aciz vesikası ibraz edilmiş olmakla dava şartı yerine getirilmiş olduğundan Daire'mizin sözü edilen bozma kararı kaldırılarak davalı üçüncü kişilerin esasa yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi gerekmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar Z. M. ve F. D.'nin tüm, diğer davalılar A. D. ve M. S.'ın sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Mahkemece dava konusu olan 4583 parsel ile ilgili olarak borçlu A. R. tarafından 22.12.1999 tarihinde davalı üçüncü kişi A. D.'e yapılan tasarruf nedeniyle A. D.'in taşınmazı 11.1.2000 tarihinde satarak elinden çıkarması nedeniyle gerçek değeri olan 30.500.000.000 TL. ile sınırlı olarak tazminatla yükümlü kılınmıştır.
Üçüncü kişi Ahmet 4583 parseli arsa vasfıyla iktisap etmiş, 11.1.2000 tarihinde yine arsa vasfıyla elinden çıkarmıştır. Celbedilen tapu kayıtlarına göre söz konusu parsel 18.8.2000 tarihinde cins tashihi yapılarak apartman ve arsası gösterilerek E. İ. adına tescil edildiğinden davalı A. D.'in taşınmazı iktisap ettiği ve elden çıkardığı tarihte üzerinde 2 adet tripleks villanın mevcut olup olmadığı araştırılıp saptanmadan davalının arsa ve tripleks binaların toplam değeri üzerinden bedelle sorumlu tutulması doğru olmamış, kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.
3- Dahili davalı F. Z. ve Ü.'ın temyiz itirazlarına gelince: Adı geçen davalı 13 parseldeki 2, 9, 10, 11, 14, 15, 16 ve 17 nolu bağımsız bölümler ile 2 nolu parseldeki 1. ve 2 nolu bağımsız bölümleri borçlu A. R.'den 23.12.1999 tarihinde iktisap etmiş 28.2.2000 tarihinde 11, 15 ve 16 nolu bağımsız bölümleri dahili davalı F. Z. K.'ya, 10, 14 ve 17 nolu bağımsız bölümleri ise dahili davalı Ü. H. Ç.'a devretmiştir. Adı geçen dahili davalılar arsa sahibi sıfatıyla 26.1.1994 tarihinde borçlu A. R. Başak ile 13 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili olarak kat karşılığı inşaat sözleşmesi akdetmişlerdir. Bu davalılar kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereği kendilerine ait olan bağımsız bölümleri devraldıklarını ileri sürdüklerinden kat karşılığı inşaat sözleşmesi hükümlerine göre devredilen bağımsız bölümlerin iptale tabi olup olamayacağı üzerinde durulmadan ve bu yönde yeterli inceleme ve araştırma yapılmadan (bu bağımsız bölümler dışında dahili davalıların sözleşme gereğince verilen başkaca bağımsız bölümleri olup olmadığı belirlenmeden) yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru olmamış karar bu yönden dahili davalılar yararına da bozmayı gerektirmiştir.
4- Davalı M. S.'ın borçludan iktisap ettiği 13 parseldeki 9 nolu bağımsız bölüm 28.2.2000 tarihinde Mustafa tarafından dava dışı B. Y.'a devredilmiştir. Davacı alacaklı B. Y.'ı davada taraf olarak göstermediğinden kural olarak iyi niyetli olduğunu kabul etmiş sayılır. İİK. nun 283/2. maddesi gereğince M. S.'ın bu bağımsız bölüm yönünden elinden çıkardığı tarihteki gerçek bedeli üzerinden tazminatla sorumlu tutulması yerine bu tasarrufun iptaline hükmedilmesi de doğru olmamıştır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle Daire'mizin 19.4.2004 gün ve 2004/587 Esas 2004/2204 karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına, davalılar ve dahili davalıların esasa yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi ile 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı A. D. yararına, 3. bentte açıklanan nedenlerle dahili davalılar F. Z. K. ve Ü. H. Ç. yararına, 4. bentte açıklanan nedenle de davalı M. S. yararına BOZULMASINA, 1. bent gereğince davalı Z. M. ve F. D.'nin tüm, diğer davalıların ise sair temyiz itirazlarının reddine, ödediği tashihi karar peşin harcının istek halinde tashihi karar isteyen davacıya geri verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 182.250.000 lira temyiz ilam harcının temyiz eden davalılar F. D. ve Z. M.'dan alınmasına, 04.10.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy