(4721 S. K. m. 4, 174, 175) (818 S. K. m. 42, 44)
Dava: Taraflar arasındaki Boşanma, yoksulluk nafakası ve maddi-manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kadıköy 1.Aile Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 21.09.2005 gün ve 2004/984 E., 2005/839 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 03.10.2006 gün ve 3213-13051 sayılı ilamı ile;
(... 1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2- Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecesine paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK. md. 174/1) ve manevi (TMK. md. 174/2) tazminat takdiri gerekir.
Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.
3- Davacı kadının Bağ-Kur emeklisi olup aylık 430 YTL. sabit ve düzenli gelirinin bulunduğu anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşullarının gerçekleşmediği nazara alınmadan davacı yararına yoksulluk nafakası verilmesi de doğru olmamıştır...)
Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Dava; Boşanma, yoksulluk nafakası ve maddi-manevi tazminat isteğine ilişkindir.
Davacı vekili, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına, davacı lehine 150 milyar maddi, 150 milyar manevi, 2 milyar yoksulluk nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Yerel mahkeme; tarafların boşanmalarına, davalının tamamen kusurlu olması nedeniyle 100.000 YTL. maddi, 50.000 YTL. manevi tazminata, tarafların ekonomik ve sosyal durumlarına ve gelir düzeylerine göre davacının sosyal statüsü dikkate alınarak 400 YTL. tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmetmiştir.
Özel Daire, yukarıda açıklanan nedenlerle kararı bozmuştur.
Yerel mahkemece maddi ve manevi tazminat yönünden bozma ilamına uyulmuş ancak nafaka yönünden önceki kararında direndiğini açıklamakla birlikte, bozma ilamından sonra yapılan keşif ile davalı adına kayıtlı dükkanın değeri ve kira geliri belirlenmiş ve bu miktarlar göz önünde tutularak direnme kararı verilmiştir.
Direnme hükmü sırasında yeni belirlenen değerler dikkate alındığına göre nafaka yönünden direnme kararı değil yeni bir hüküm sözkonusudur.
Hal böyle olunca kurulan bu yeni hükmün incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.
Ayrıca maddi-manevi tazminat yönünden de bozma nedenine uyularak oluşturulan yeni hüküm Özel Dairece incelenmediğinden, bu yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için de dosya Özel Daireye gönderilmelidir.
Sonuç: Davalı vekilinin kurulan yeni hükme ilişkin temyiz nedenlerinin incelenmesi için dosyanın Yargıtay 2. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 27.02.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy