(2918 S. K. m. 85, 106) (4 HD. 14.04.2005 T. 2005/3861 E. 2005/3980 K.)
Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 10.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın görevsizlik nedeniyle reddine dair verilen 9.12.2004 gün ve 2004/382 E. 514 K. sayılı kararın incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4..Hukuk Dairesinin 14.4.2005 gün ve 2005/3861 E. 3980 K.sayılı ilamı ile;
(...Dava, trafik kazası nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, Askeri Yüksek İdare Mahkemesi görevli olduğundan görevsizlik kararı verilmiş, kararı davacılar temyiz etmişlerdir.
Davacılar, jandarma er olan desteklerinin yolcu olarak bulunduğu mülkiyeti ve işleteni davalı Bakanlık olan askeri aracın Beytüşşebap-Yaşat-Ortalı Karayolunda devrilmesi sonucu öldüğünü belirterek işleten sıfatı ile davalıdan maddi ve manevi tazminat istemişlerdir. Davalı tarafın görev yönünden itirazı üzerine mahkemece, asker kişileri ilgilendiren hizmete ilişkin idari işler ve eşlemlerden dolayı uyuşmazlıkların ilk ve son derece mahkemesi olarak Askeri Yüksek İdare Mahkemesinde görüleceği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.
Dava konusu olay 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun hükümlerine aykırı davranış sonucu meydana gelen zararın tazminine ilişkindir. Davalı adı geçen kanun hükümlerine göre işleten konumundadır. Kanunun 106. maddesinde genel ve katma bütçeli daireler ile özel idare, belediye ve iktisadi kamu teşebbüslerine ait motorlu araçların neden oldukları zararlardan dolayı bu kanunun hukuki sorumluluğa ilişkin hükümlerinin uygulanacağı öngörülmüştür.
Açıklanan şu yasal düzenlemeye göre, davalı 2918 sayılı Kanunun 85. maddesi gereğince işleten konumundadır ve işleteni olduğu aracın kullanılması sonucu meydana gelen haksız eylemlerden dolayı yargılamanın adli yargı yerinde yapılması gerekir.
O halde yerel mahkemece işin esasına girilerek taraf kanıtları toplanarak varılacak sonuca göre karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
TEMYİZ EDEN: Davacılar vekili
HUKUK GENEL KURULU KARARI
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle Hukuk Genel Kurulu'nun aynı doğrultudaki 13.4.2005 gün, 2005/4-236 E.2005/251 sayılı Kararındaki gerekçeye göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K. nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 11.07.2007 gününde, oyçokluğu ile ikinci görüşmede karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy