(2004 S. K. m. 67) (1086 S. K. m. 74, 429) (YHGK 14.06.2006 T. 2006/19-347 E. 2006/377 K.)
Dava: Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir 7.Sulh Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne kısmen reddine dair verilen 22.06.2005 gün ve 2005/408 E. 2005/986 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 19.Hukuk Dairesinin 10.04.2006 gün ve 2005/8412 E. 2006/3760 K. sayılı ilamı ile;
(...Davacı vekili, müvekkilinin kredi alacağının tahsili için başlatılan takipte davalıların işlemiş faiz ve faiz oranına itiraz ettiklerini belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalı asıl borçlunun itirazının yerinde olmadığı, kefalet limitinin 110.-USD ve 100.000.000.-TL. olup, asıl borç miktarı kredi kefalet limitini aştığından kefillerin itirazında haklı olduğu gerekçeleriyle, davalı şirketin takip dosyasındaki işlemiş faiz ve faiz oranına itirazının iptaline, 4.320.-YTL. nin depo edilmesi isteminin reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın tümüyle reddine, faiz alacağının likit olmaması ve depo bedeli hakkındaki takip kötüniyetli gözükmediğinden, tarafların tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesinde harca esas değer takipte itiraz edilen 4.385.88.-YTL. tutarındaki işlemiş faiz miktarı kadar gösterilmiş olup, davacının depo edilmesi istenen çek bedellerine yönelik itirazın iptali istemi bulunmadığı halde, bu konuda hüküm kurulması HUMK. nun 74. maddesine aykırılık teşkil ettiği gibi, dosyaya sunulan kredi sözleşmelerine göre, kefalet limitleri 110.000.-USD ve 110.000.000.000.-TL. tutarında olduğu halde mahkemece yanılgılı biçimde kefalet limitin 110.-USD ve 100.000.000.-TL. olarak değerlendirilmek suretiyle kefil davalılar yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.
Öte yandan faiz alacağı likit (muayyen, belirlenebilir) olup, davacının icra inkar tazminatı isteminin de reddi isabetsizdir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda kısmen direnilmiştir.
Temyiz Eden: Davacı vekili
Hukuk Genel Kurulu Kararı
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle Hukuk Genel Kurulu'nun 14.6.2006 gün 2006/19-347 E., 2006/377 K.sayılı kararında da aynı ilke kabul edildiğine göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K. nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 07.02.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy