(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 17)
Dava: Taraflar arasındaki işçilik alacakları (k. dava ihbar tazminatı) davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 18. İş Mahkemesince davanın ve k. davanın reddine dair verilen 21.12.2006 gün ve 2006/487 E. 2006/684 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 21.7.2007 gün ve 2007/12071 E. 2007/15716 K. sayılı ilamı ile, (...Davalı-karşı davacı açmış olduğu ihbar tazminatından vazgeçtiği ve bu vazgeçme nedeniyle karşı davanın reddine karar verildiği halde, mahkemece davacı-karşı davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
TEMYİZ EDEN: Davacı-karşı davalı
HUKUK GENEL KURULU KARARI
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Asıl dava işçilik alacakları, karşı dava ise ihbar tazminatının tahsili isteğine ilişkindir.
Asıl davada davacı vekili, davalı şirkete ait lokantaya kebapçı ustası olarak girdiğini, davalı işverenin iş akdini haksız olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı tatili, genel tatil, fazla mesai ve yıllık izin ücretlerinin davalıdan alınmasına karar talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesiyle davanın reddini savunmuş; davalının ihbar öneline uymadığını ileri sürerek 500 YTL ihbar tazminatının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Yerel mahkemece, tarafların karşılıklı olarak davalarından vazgeçmeleri nedeniyle asıl davanın ve karşılık davanın reddine, her iki taraf için de vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine hüküm Özel Dairece, yukarıda ılı gerekçeyle bozulmuştur.
Mahkemece karşı davada talep edilen 500.00 YTL. ihbar tazminatı ile ilgili miktarın kesin olduğu gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.
Bu durumda incelemeye konu talep yönünden müddeabih 500.00 YTL.'den ibarettir.
21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2007 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.170.00 YTL; yine yürürlük tarihinden sonra Yargıtay Daireleri ve Hukuk Genel Kurulunca temyiz incelemesi sonucunda verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilebilmesi için 440/III-1 .maddesinde aranan parasal sınırı da 7.090.00 YTL. olarak değiştirmiştir.
Eldeki davada, temyiz istemine konu direnme kararının verildiği 23.10.2007 tarihinde, 5219 ve 5236 sayılı Kanun'un temyiz (kesinlik) sınırını 1.170.00 YTL. olarak değiştiren hükmü yürürlükte bulunduğuna ve müddeabih 500.00 YTL. olup, kesin olduğuna göre, anılan karara karşı temyiz yoluna gidilmesi, miktar itibariyle mümkün değildir. Hal böyle olunca, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcın iadesine 02.04.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy