(4721 S. K. m. 174)
Dava: Taraflar arasındaki boşanma, maddi ve manevi tazminat, aile konutu kulanım hakkı, mal rejiminin tasfiyesi, tedbir ve yoksulluk nafakası davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Küçükçekmece 1. Aile Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 13.09.2007 gün ve 2006/956 E., 2007/914 K. sayılı kararın incelenmesi taraflar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 28.01.2009 gün ve 2007/20217 E., 2009/889 E. sayılı ilamı ile;
(...1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2- Davacıdan kaynaklanan, davalı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eden bir olayın varlığı kanıtlanmamıştır. (TMK. m. 174/2.) O halde davalının manevi tazminat isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü bozmayı gerektirmiştir.
3- Davalı kadın 09.10.2006 tarihli cevap dilekçesiyle aile konutunun mülkiyetinin verilmesi ve tapuya tescili, olmadığı takdirde yaşamı boyunca bu dairede oturmasına izin verilmesi ve tapuya tescilini talep etmiştir. Bu talep boşanmanın fer'i niteliğinde olmayıp harca tabidir. Bu hususta davalı tarafından usulüne uygun harcı verilerek açılmış bir dava veya karşılık dava bulunmadığı halde yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.
4- Davalı kadının maddi tazminat talebi yönünden faiz isteği hakkında olumlu olumsuz bir hüküm kurulmaması doğru görülmemiştir....) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda kısmen direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
KARAR: Dava; boşanma, maddi ve manevi tazminat, aile konutu kullanım hakkı, mal rejiminin tasfiyesi, tedbir ve yoksulluk nafakası istemine ilişkindir.
Boşanma ve aile konutu kullanım hakkına yönelik istemin kabulüne, mal rejiminin tasfiyesi istemi hakkında herhangi bir karar verilmemesine, diğer istemlerin kısmen kabulüne dair verilen yerel mahkeme kararı, yukarıda tam metni yazılı Özel Daire kararı ile bozulmuştur.
Yerel Mahkemece, bozma kararının (3). ve (4).bentlerinde gösterilen bozma nedenlerine uyulmuş; (2).bendinde gösterilen bozma nedenine ise direnilerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmü temyize taraf vekilleri getirmiştir.
1- Davacı vekilinin direnme kararına yönelik temyizi yönünden:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararının (2).bendinde açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
2- Davacı ve Davalı vekillerinin uyulan kısma yönelik temyizine gelince:
Mahkemece, bozma ilamının (3) ve (4).bentlerine uyulmuş ve bozma ilamında işaret edilen hususlar çerçevesinde yeni bir hüküm oluşturulmuş olmakla, bu yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının inceleme mercii Hukuk Genel Kurulu değil, Özel Dairedir.
O nedenle, taraf vekillerinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Dairesine gönderilmesi gerekir.
Sonuç: 1- Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 1. bentte açıklanan nedenlerle direnme kararının HUMK. nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,
2- 2. bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 2. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 27.01.2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy