Görevsizlik Kararı veren
Yargıtay Daireleri : 2 ve 4. Ceza Daireleri
Mahkemesi :Sulh Ceza
Günü : 07.05.2003
Sayısı : 199-41
Sanık ... ve ...’un, TCY’nın 482/3, 647 sayılı Yasanın 4, TCY’nın 72 ve 647 s.Y’nın 6. maddeleri uyarınca 436.173.000 lira ağır para cezasıyla cezalandırıl¬ma¬larına ve cezalarının ertelenmesine, tehdit suçundan ise sanıkların beraatine ilişkin Yığılca Sulh Ceza Mahkemesince verilen 07.05.2003 gün ve 199-41 sayılı hüküm, Katılan ve üst C.Savcısı tarafından tehdit suçundan verilen hükümle ilgili olarak temyiz edilmekle, dosya Yargıtay C.Baş¬savcı¬lığının 04.10.2005 gün ve 180277 sayılı tebliğnamesiyle 4. Ceza Dairesine gönderilmiştir.
4. Ceza Dairesince 02.05.2006 gün ve 14011-10240 sayı ile, iddianamede açıklanan eylemin Yargıtay Yasasının 14. maddesi uyarınca Yargıtay 2. Ceza Dairesinin görevine girdiği gerekçesiyle,
Dosyanın gönderildiği 2. Ceza Dairesi ise, temyiz kapsamına göre Yargıtay Yasasının 14 ve 23.02.2004 gün ve 3 sayılı Yargıtay Başkanlar Kurulu kararı uyarınca temyiz inceleme görevinin Yargıtay 4. Ceza Dairesine ait olduğundan bahisle görevsizlik kararı verdiğinden, oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.
TÜRK MİLLETİ ADINA
CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI
Sanık ... ve ...’un, sövme suçundan cezalandırılmalarına, tehdit suçundan ise beraatine ilişkin hükümlerin, Katılan ve üst C.Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 4. ve 2. Ceza Daireleri arasında olumsuz görev uyuşmazlığı doğmuştur.
2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesinde; “Ceza Dairelerinin görevlerinin tayininde davadaki tavsif esas alınır.
Muhtelif suçlara ait davalarda en ağırını incelemeye yetkili daire görevlidir. Temyizi halinde bunlardan sadece temyiz isteğine konu olanlar nazara alınır.” hükmü yer almaktadır.
Yığılca C.Başsavcılığınca 21.11.2002 gün ve 292-155 sayılı iddianame ile;
Sanıklar ... ve ...’un, TCY’nın 191/1 ve 482/3. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle açılan kamu davasında;
Yığılca Sulh Ceza Mahkemesince 07.05.2003 gün ve 199-41 sayı ile;
Sanık ... ve ...’un, TCY’nın 482/3, 647 sayılı Yasanın 4, TCY’nın 72 ve 647 s.Y’nın 6. maddeleri uyarınca sonuçta 436.173.000 lira ağır para cezasıyla cezalan¬dırılmalarına ve cezalarının ertelenmesine, tehdit suçundan ise sanıkların beraatine kararı verilmiş,
Hüküm, Katılan tarafından tehdit suçuyla sınırlı olarak ve Üst C.Savcısı tarafından şartlı tehdit suçunun oluşup oluşmadığının üst dereceli mahkemenin görevine girdiğinden bahisle temyiz edilmiştir.
Yargıtay 4 ve 2. Ceza Dairelerince karşılıklı görevsizlik kararları verilmesi nedeniyle her iki Daire arasında olumsuz görev uyuşmazlığı doğmuştur.
Temyiz dilekçelerinin incelenmesinde, temyizin tehdit suçuyla sınırlı olduğu anlaşılmak¬tadır.
Yargıtay Yasasının 14. maddesi ve 23.02.2004 gün ve 2004/3 sayılı Yargıtay Başkanlar Kurulu kararı gereğince, 765 sayılı TCY’nın 191. maddesinde belirtilen tehdit suçuna ilişkin hükümlerin temyiz incelemesi Yargıtay 4. Ceza Dairesinin görevine girmektedir.
Bu nedenle dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 4. Ceza Dairesine gönderil¬mesine karar verilmelidir.
SONUÇ : Açıklanan nedenlerle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 02.05.2006 gün ve 14011-10240 sayılı görevsizlik kararının kaldırılmasına, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 4. Ceza Dairesine gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 15.03.2007 günü oybirliği ile karar verildi.
.
Full & Egal Universal Law Academy