(5237 S. K. m. 50, 52, 79, 89, 179) (5271 S. K. m. 253, 309) (9. CD. 04.06.2007 T. 2007/5515 E. 2007/4897 K.)
Dava: Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından sanık Y. Ü. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 89/1, 52, .79/2-3, 50/1-a maddeleri gereğince 1.800 Yeni Türk Lirası ve 600 Yeni Türk Lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair K. 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/02/2008 tarihli ve 2006/847 esas, 2008/124 sayılı kararı ile ilgili olarak;
Karar: Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle verilen Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 04/06/2007 tarihli ve 2007/5515-4897 sayılı ilanımda, da belirtildiği üzere, sanığın olay tarihinde alkollü şekilde kullandığı aracıyla kaza yapması sonucu yaralanmaya sebebiyet verdiğinden bahisle trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle yaralama suçlarından ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, 5237 sayılı Kanun'un Trafik güvenliğini tehlikeye sokma başlıklı 179. maddesinin 3. fıkrasında alkol veya uyuşturucu madde etkisiyle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek olan kişinin araç kullanma halinin suç olarak düzenlendiği, maddede belirtilen suçun tehlike suçu olduğu, somut olayda ise birden çok kişinin yaralanmış olması sebebiyle zarar suçunun oluştuğu gözetilmede yazılı şekilde sanığın bir eylemden dolayı iki kez cezalandırılmasına karar verilmesinde,
Sanığın üzerine atılı taksirle yaralama suçunun şikayete tabi suçlardan olması ve uzlaşma hükümlerine bağlı bulunması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Uzlaşma başlıklı 253. maddesi hükümlerinin öncelikle uygulanması suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin dikkate alınmamasında, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309, maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 12.02.2009 gün ve 2009/1601/7997 sayılı kanun yararına boam talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.03.2009 gün ve 2009/45011 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;
Sonuç: Hükümlünün 140 promil alkollü olarak emniyetli bir şekilde sevk ve idare edemeyecek halde olmasına rağmen araç kullanarak geliş hızıyla kavşağa girip diğer araca çarpması ve biri şikayetçi olmak üzere 3 kişinin yaralanmasına neden olması fiilinin 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 179/3. maddelerinde düzenlenen suçları oluşturduğu, anılan Kanunun 44. maddesi uyarınca sadece daha ağır cezayı gerektiren trafik güvenliğini tehlikeye düşürme suçundan dolayı cezalandırılması gerektiği anlaşıldığından, kanun yararına bozma talebine dayanılacak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran bu sebeple yerinde görülmüş olup K. 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.02.2008 tarih ve 2006/847-2008/124 sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca bozulmasına, bozma nedenine göre uygulama yapılarak; 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesi uygulanarak verilen cezanın kaldırılmasına, buna ilişkin hükmün infaz edilmemesine, bozmanın niteliğine göre; kanun yararına bozma sebebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamenin 2. paragrafında yer alan CMK'nın 253. maddesine ilişkin bozma sebebi bakımından inceleme yapılmasına yer olmadığına, sadece 5237 sayılı TCK'nın 179/3. maddesi uyarınca kundan hükmün infaz edilmesine, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.03.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy