(6762 S. K. m. 1278, 1292, 1293)
Dava: Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara Asliye Dördüncü Ticaret Mahkemesi sıfatıyla davanın kısmen kabulüne dair verilen 18.03.2009 gün ve 2008/120 E. 2009/130 K. sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay Onyedinci Hukuk Dairesi'nin 16.02.2010 gün ve 5030-1218 sayılı ilamı ile,
(Davacı vekili, davalı tarafından kasko sigorta poliçesi ile sigortalanan aracın kaza sonrasında hasar gördüğünü ancak sigorta şirketi tarafından müvekkiline ödeme yapılmadığını ileri sürerek, toplam hasar tutarı olan 16.777,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, sigortalı aracın kar kütlesine çarpması sonucunda oluşan ilk hasarın sigortalıya ödendiğini, ancak sigortalı araç sürücüsünün gerekli tedbirleri almadan yoluna devam etmesi sonucunda oluşan motor hasarının teminat kapsamında olmadığını, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, TTK'nın 1278/1. maddesi uyarınca, sigortalı araçta oluşan hasarın teminat kapsamı dışında kalması için zararın, kasıtlı bir davranıştan kaynaklanması gerektiği, motor hasarının oluşmasında sigortalı araç sürücüsünün kasdi bir eylemi bulunmadığı ancak, TTK'nın 1293. maddesi uyarınca gerekli koruma tedbirleri almadığı, bu nedenle 1292. maddesinin uygulanabileceği, sigortalı araç sürücüsünün koruma tedbiri almadan yola devam etmesi nedeniyle oluşan hasarda %25 oranında kusurlu olduğu gerekçesi ile, davalı tarafından yapılan kısmi ödeme ve ilavesi gereken KDV tutarı dikkate alınarak, davanın kısmen kabulüne, 10.337,35 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dava dosyası içindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.
TTK'nın 1293/1 ve Kasko Sigorta Sözleşmesi Genel Şartlarının B.2. maddelerinde sigorta ve/veya sigorta ettiren, işbu sözleşme ile temin olunan rizikoların gerçekleşmesinde zararı önlemeye, azaltmaya ve hafifletmeye yarayacak önlemleri almakla yükümlüdür. hükmüne yer verilmiş olup, aynı Genel Şartların 3.3.2 maddesinde ise; sigortalı ve/veya sigorta ettiren rizikonun gerçekleşmesi halindeki yükümlülüklerini yerine getirmez ve bunun sonucu zarar miktarında bir artış olursa, sigortacının ödeyeceği tazminattan bu suretle artan kısım indirilir. şeklinde ifade edilmiştir.
Somut olayda, araç sert bir cisme çarpmış, radyatör delinmiş ve sonrasında aracın hareketine devam etmesi ile motor yanmıştır. Sigortalı, zararı azaltacak bir önlem almamış, aksine hareket etmekle zararın artmasına neden olmuştur. Bu nedenle ilk çarpma nedeniyle radyatörde oluşan hasar teminat kapsamında olup, motorun yanması ile oluşan hasar teminat kapsamı dışında kalmaktadır.
O halde, mahkemece, ilk çarpma sonucu radyatörde oluşan zarar poliçe kapsamında olup bilirkişi kurulunca hesaplanan radyatörde oluşan hasar bedeline hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.) gerekçesiyle yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm ve davalı vekilinin diğer temyiz itirazları reddedilip, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile karar bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz Eden: Davalı vekili
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen geçici madde 3 atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince bozulmasına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 15.02.2012 gününde yapılan ikinci görüşmede oyçokluğu ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy