Görevsizlik Kararı veren
Yargıtay Daireleri : 5. ve 4. Ceza Daireleri
Mahkemesi :Ağır Ceza
Günü : 26.09.2005
Sayısı 113-251
Tehdit suçundan sanıklardan ...’ın, 765 sayılı TCY.nın 191/1, 51/1, 59/2, 647 sayılı Yasanın 4. maddesi uyarınca 16 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve bu cezasının 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca ertelenmesine, ...’ın ise, 765 sayılı TCY.nın 191/1, 59/2, 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri uyarınca 20 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının ertelenmesine; zorla ırza geçme suçundan sanık.....’ın beraatına ilişkin Denizli 1. Ağır Ceza Mahkeme¬since 26.09.2005 gün ve 113-251 sayı ile verilen karar, sanık ... ve katılan sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmiş. Dosya, Yargıtay C.Başsavcılığının 17.05.2006 günlü tebliğname¬siyle 5. Ceza Dairesine gönderilmiştir.
Dosyayı inceleyen 5. Ceza Dairesince 12.06.2006 gün ve 5751-5283 sayı ile; “İddianamedeki sevk ve nitelemeye, hükme, başvurunun kapsamı ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre, inceleme Yüksek 4. Ceza Dairesinin görevine ait olduğundan” gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.
Dosyanın gönderildiği 4. Ceza Dairesi ise, 22.01.2008 gün ve 6702-540 sayı ile; “İddianamede görevsizlik kararında açıklanan eyleme, Yargıtay Yasasının 14. maddesine ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 5. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden” gerekçesiyle görevsizlik kararı verdiğinden, bu suretle oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için dosya Birinci Başkanlığa gönderilmekle, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.
TÜRK MİLLETİ ADINA
CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI
Sanık..... hakkında sarkıntılık suçundan, sanıklar ... ve ... haklarında ise, tehdit suçundan açılan davada, sanık ....’nin beraatına, diğer sanıkların ise cezalandırılmalarına karar verilmiş, bu hükmün sanık ... ile katılan sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 5. ve 4. Ceza Daireleri arasında olumsuz görev uyuşmazlığı doğmuştur.
Yargıtay Dairelerinin görev ve işbölümü esasları 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan maddede; “Ceza Dairelerinin görevlerinin tayininde davadaki tavsif esas alınır.
Muhtelif suçlara ait davalarda en ağırını incelemeye yetkili daire görevlidir. Temyizi h....nde bunlardan sadece temyiz isteğine konu olanlar nazara alınır.” hükmü yer almaktadır.
Sanıklar hakkında Asliye Ceza Mahkemesine hitaben düzenlenen iddianamede, “sanıklardan ....’nin diğer sanık ...’in eşi sanık ...’a son 6 aydan beri telefonla ve yalnız kaldığında sözle sarkıntılıkta bulunduğu, akşam saatlerinde dışarıda sigara içmek bahanesiyle evinden dışarıya çıktığı ve sanıklar Kamil ile Aynur’un evini gözetlediği ve yine burada mağdur sanık ...’a laf attığı, olaydan birkaç gün önce sanık ....’nin yine mağdur sanık ...’u arayarak ilanı aşkta bulunduğu ve kendisini kaçıracağı şeklinde beyanda bulunması üzerine sanık ... ile eşi mağdure sanık ...’un hazırladıkları mizansen gereği mağdure .....’ı kendi evlerine çağırdıkları, iddiaya göre ......’ın emanetin 2001/2 sırasında kayıtlı ruhsatlı çift kırma av tüfeğini mağdureye doğrulttuğu bu esnada diğer sanık ...’in de emanetin 2001/3 sırasında kayıtlı fotoğraf makinesi ile mağdurenin yeri çıplak fotoğraflarını çektiği ve senin kocanın benim karımda gözü varmış, eğer mahallede benim karım hakkında dedikodu çıkarsa senin bu çıplak fotoğraflarını bütün mahalleye dağıtırım diyerek şantajda bulunduğu, mağdure ......’nın durumu sanık kocası ....’ye aktarması üzerine sanığın müracaatı ile sanıklar Aynur ve Kamil’in evlerinde yapılan aramada elde edilen fotoğraf makinesi içinde bulunan film tab ettirilerek emanetin 2001/4 sırasında kayıtlı mağdure ......’nın belden yukarı yarı çıplak vaziyette çekilmiş iki adet fotoğrafının elde edildiği, sanık ... her ne kadar savunmasında fotoğraf çekmek niyetinde olmadığını, flaşı patlatarak mağdureyi korkutmak ve olası bir dedikoduyu önlemek istediklerini belirttiği, sanık ... ise savunmasında mağdure ......’nın ifadesinde belirttiği gibi kendisine av tüfeği doğrultmadığını, mağdure ......’nın sırf kocası yüzünden kendi adının çıkmaması için kendi isteği ile fotoğraf çekilmesine izin verdiğini beyan ettiği, atılı suçlamaları bu şekilde kabul ettikleri, sanık .... ifadesinde mağdur sanık ...’a sarkıntılık yaptığı iddiasını kabul etmemiş ise de sanık ... ile aynı dairede çalışıyor olması, ikametlerinin birbirine komşu olması ve hayatın olağan akışı içinde mağdur sanık ile sanık ...’in kendilerine yönelik benzer bir tehdit olmadıktan sonra atılı suçu işlemeyecekleri, atılı suçun sanık ....’nin eylemleri ile bağlantılı olarak tahrik altında işledikleri” iddia edilmiş, sanıklar Kamil ve Aynur haklarında şantaj suçundan 765 sayılı TCY.nın 64. maddesi delaletiyle 192. maddesi ve sanık .... hakkında ise, sarkıntılık suçundan 765 sayılı TCY.nın 421/2, 81/1-3. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.
Kale Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılamada 24.04.2001 gün ve 6-28 sayı ile unsurları oluşmadığından bahisle sanık.....’ın sarkıntılık suçundan beraatine; sanıklar ... ve ...’ın eylemleri sabit görülerek sanık ...’un 765 sayılı TCY.nın 192, 59, 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri uyarınca sonuçta 1.542.294.000 lira ağır para cezasıyla cezalandırılmasına, cezasının 647 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca 10 eşit taksitte alınmasına ve 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca ertelenmesine, sanık ...’in ise 765 sayılı TCY.nın 192, 51/1, 59/2, 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri uyarınca 1.156.720.500 lira ağır para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 647 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca 10 eşit taksitte alınmasına ve 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmiştir.
Bu hükmün sanıklar .... ve Kamil ile o yer C.savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 21.06.2004 gün ve 5732-7816 sayı ile sanık.....’ın, hakkında verilen beraat kararını temyizde hukuki yararı bulunmadığı ve sanık ...’ın kamu davasına yöntemince katılmadığı için sanık..... hakkında kurulan beraat hükmünü temyiz yetkisi bulunmadığından bahisle her ikisinin temyiz isteklerinin reddine, o yer c.savcısı ve sanık ...’ın temyiz itirazları uyarınca yapılan incelemede;
“a) Sanık ...’un mahkemedeki anlatımında, sanık ....’nin mağdure ......’nın yardımı ile kendisini zorla içeriye aldıklarını ve sanık ....’nin burada kendisine tecavüz ettiğini belirtmesi karşısında; sanık.....’ın eyleminin TCY.nın 416/1. maddesine uyabileceği, kanıtları tartışmanın ve eylemi nitelendirmenin Ağır Ceza Mahkemesinin görevine gireceği gözetilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması,
b) Sanıklar Aynur ve ...’ın “sanık ... ile..... arasında ilişki olduğu hakkında dedikodu çıkarsa .....’a ait atletli fotoğrafları bütün mahalleye dağıtacaklarını” söyleyerek tehdit etme eylemlerinde, koşulun sanıklar açısından bir hak olduğu ve zorlama öğesinin oluşmayacağı gözetilmeden TCY.nın 191/1. maddesi yerine, aynı Yasanın 192. maddesi ile hüküm kurulması” isabetsizliğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
Kale Asliye Ceza Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda 16.03.2005 gün ve 104-31 sayı ile sanık.....’ın eyleminin TCY.nın 416/1. maddesinde tanımlanan zorla ırza geçmek suçunu oluşturabileceğinden bahisle mahkemenin görevsizliğine, dosyanın yetkili ve görevli denizli Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
Dosyanın gönderildiği Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesince 26.09.2005 gün ve 113-251 sayı ile sanık ....’nin hakkında cezalandırılmasına yeterli kanıt elde edilemediğinden bahisle yüklenen zorla ırza geçmek suçundan beraatına; sanıklar Kamil ve Aynur’un eylemlerinin ise tehdit suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık ...’in 765 sayılı TCY.nın 191/1, 51/1, 59/2, 647 sayılı Yasanın 4. maddesi uyarınca 16 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve bu cezasının 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca ertelenmesine, sanık ...’un ise 765 sayılı TCY.nın 191/1, 59/2, 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri uyarınca 20 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.
Sanık ... ile katılan sanık ... müdafileri; sanıkların beraatlarına karar verilmesi gerektiği ve beraatına karar verilen sanık.....’ın zorla ırza geçme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğinden bahisle hükmü temyiz etmişlerdir.
Davadaki tavsif yönünden esas alınması gereken, iddianamede anlatılan değil, Asliye Ceza Mahkemesi görevsizlik kararında açıklanan eylemdir. Bu kararda, sanıklardan ....’ye isnat olunan ve yargılamaya konu edilmesi gerektiği belirtilen eylem, katılan sanık ...’a yönelik zorla ırza geçmektir. 765 sayılı TCY.nın 416/1. maddesine temas eden ve temyiz davasına konu suçlardan en ağır cezayı gerektiren, bu eylemden kurulan beraat hükmünü inceleme görevi ise, Yargıtay Yasasının 14. maddesine göre Yargıtay 5. Ceza Dairesine aittir. Bu durumda, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere 5. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.
SONUÇ :
Açıklanan nedenlerle;
1- Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 12.06.2006 gün ve 5751-5283 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA;
2- Dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere 5. Ceza Dairesine gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 20.03.2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy