(1086 S. K. m. 445) (21. HD 05.02.2009 T. 2008/2734 E. 2009/1538 K.)
Dava: Taraflar arasındaki yargılamanın iadesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 2. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 23.11.2006 gün ve 2005/956 E., 2006/647 K. sayılı kararın incelenmesinin davacı Sosyal Güvenlik Kurumu ve davalılardan K. B. vekillerince istenilmesi üzerine,
Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 05.02.2009 gün ve 2008/2734 E., 2009/1538 K. sayılı ilamı ile;
(
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre yargılamanın iadesi talebinde bulunan davalı SSK Başkanlığı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine,
2- Davacı K. B. ile davalı Bağ-Kur'un temyiz itirazlarına gelince; Davalı SSK Başkanlığı davacı K. B.'in hizmet tespiti ve aylık bağlanması istemiyle açtığı davada aynı mahkemece davanın kabulüne dair verilen 2000/1460 Esas, 2002/243 Karar sayılı dosyasında yeni bir belgenin ele geçirildiğini ileri sürerek yargılamanın iadesini istemiştir.
Mahkemece, yargılamanın iadesi isteminin kabulüne 2000/1460 Esas, 2002/243 Karar sayılı kararının ortadan kaldırılmasına ve K. B.'in davasının reddine karar verilmiştir.
Yargılamanın yenilenmesi sebepleri HUMK.'nun 445. maddesinde tahdidi olarak sayılmıştır.
HUMK.'nun 445/1. maddesi gereğince yeni bir senet veya belgenin ele geçirilmiş olmasının yargılamanın yenilenmesi sebebi teşkil etmesi için bu senet veya belge davaya bakıldığı sırada mevcud olmalı, yeni ele geçirilmiş olan belgenin hükmü etkileyecek nitelikte olması, bu yeni belgenin hükmün verilmesinden sonra ele geçirilmiş olması, bu yeni senet veya belgenin yargılama sırasında zorlayıcı sebepten dolayı veya lehine hüküm verilen tarafın eyleminden dolayı elde edilememiş olması gerekir.
Yeniden yargılamaya konu edilen 2000/1460 Esas, 2002/243 Karar sayılı dosya kapsamında; davacının 24.6.1997-15.8.1997 tarihleri arasında davalı M. B.'in işyerinde çalıştığının tesbitiyle başvuru tarihinden geçerli olmak üzer yaşlılık aylığı tahsis talebinde bulunduğu ve mahkemece bu istemin kabulüne dair verilen kararın Dairemizce 22.12.2002 tarihlinde onanarak kesinleştiği görülmüştür. Yapılan yargılama sırasında davacının uyuşmazlık döneminde Bağ-Kur Sigortalısı olup olmadığı konusunda Adıyaman Bağ-Kur İl Müdürlüğüne yazılan yazıya verilen 28.3.2001 tarihli yanıtta davacının 11.8.1984-2.2.1990 arasında SSK'na tabi çalışmaları dışında 3 yıl 10 ay 25 gün Bağ-Kur sigortalısı olduğunun bildirildiği, Adıyaman Defterdarlığının ise 14.3.2001 tarihli yazısında davacının 30.5.1984-31.12.1984 tarihleri arasında fırıncılık işi, 8.2.1991-14.2.1999 tarihleri arasında da nakliyecilik işi nedeniyle vergi kaydının bulunduğunu bildirdiği anlaşılmaktadır.
Somut olayda mahkemece Bağ Kur'dan davacının sigortalılık süreleri istenildiğinde Bağ Kur yeni bir araştırma yapmadan davacının dosyasındaki mevcut bilgilere göre hizmetlerini bildirmiş ise de davacının 8.2.1991-14.2.1999 tarihleri arasında kendi nam ve hesabına nakliyecilik işi ile uğraştığına dair vergi kaydının yargılama devam ederken dosyaya girdiğinin anlaşılmasına göre; SSK artık bu ticari faaliyetin varlığından haberdar olmakla, bu bilgiler ışığında Bağ-Kur'dan gerekli bilgileri tekrar istemesinin mümkün olduğunun, oda kayıtlarının davacıdan değil ilgili odalardan istenebileceğinin kabulü gerekir.
SSK.ca bu oda kayıtların istenilmemiş olmasına göre, SSK.'nun ulaşması ve temin etmesinde engel bulunmayan bu bilgilere yargılama sona erdikten sonra ancak Bağ-Kur Adıyaman İl Müdürlüğü'nün 11.3.2005 tarihli yazısıyla ulaştığı iddiasına H.U.M.K 445. maddesi kapsamındaki yargılamanın yenilenmesi koşulları açısından itibar edilemeyeceğinden ve koşulları bulunmadığından mahkemece yargılamanın iadesi isteminin reddi yerine kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde davalı Bağ-Kur ile davacı K. B.'in bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır
)
Gerekçesiyle oybirliğiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararı:
I- Davacı Sosyal Güvenlik Kurumu vekili direnme kararını 22.05.2009 tarihinde temyiz etmiş ise de 02.06.2009 tarihli dilekçe ile temyiz talebinden vazgeçtiğini belirtmiştir.
Adı geçen vekilin temyizden vazgeçme talebine, davacı SGK yönetim kurulunun verdiği yetkiye istinaden hukuk müşavirliğince 28.05.2009 tarihinde onay verildiğinden açıklanan nedenle davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin feragat nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.
II- Davalı K. B. vekilinin temyiz itirazlarına gelince;
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: 1- (I) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı Sosyal Güvenlik Kurumu vekilinin feragat nedeniyle temyiz dilekçesinin REDDİNE,
2- (II) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı K. B. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy