(4077 S. K. m. 4/A, 10) (818 S. K. m. 355, 357) (15. HD. 20.07.2010 T. 2009/3481 E. 2010/4210 K.)
Dava: Taraflar arasındaki ayıplı hizmet nedeni ile maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Malatya Asliye Hukuk 2.Mahkemesi'nce davanın kısmen kabulüne dair verilen 10.03.2009 gün ve 2008/78 E- 2009/79 K. sayılı kararın incelenmesi davalı İbrahim Şahin vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 15.Hukuk Dairesi'nin 20.07.2010 gün ve 2009/3481-2010/4210 sayılı ilamı ile;
(...Dava, maddi ve manevi tazminat istemleriyle açılmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalı İ. Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davalı İ. Ş. dosyada bulunan 13.08.2007 günlü faturayla Demirdöküm marka şofbeni davacıya satan kişidir.
Dosya içerisinde bulunan tespit raporu ve yargılama sırasında alınan bilirkişi raporlarından davacıya satılan şofbende teknik bir arıza bulunmadığı sonucuna varılmaktadır. Davacının da bu konuda bir iddiası yoktur.
Davacının evindeki zarar şofbenin montajında gerekli özenin gösterilmemesi ve yetersiz malzeme kullanılmasından kaynaklanmıştır. Şofbenin montajını yapanların davalılar A. O. V. ve A. N. olduğu dosyada bulunan 14.08.2007 tarihli Hizmet Belgesinden anlaşılmaktadır. Hizmet Belgesi'nin altında Savaş Teknik Demirdöküm Yetkili Servisi A. O. V. kaşesinin ve imzanın bulunduğu, teknisyen olarak da A. N.'ın adının yazılı olduğu görülmektedir.
Şofbenin montajını yapanların bu davalılar olduğu gibi zararın doğmasına neden olan hortumun da bu kişiler tarafından davacıya satılıp montajda kullanıldığı ve bedelinin alındığı anlaşılmaktadır. Davalılar A. O. V. ile A. N.'a şofbeni satan İ. Ş.'le bir ilgilerinin olmadığı, müstakil teknik servis olarak çalıştıkları sonucuna varılmıştır.
Bu durumda şofbeni davacıya satan İ. Ş.'ün montajla ilişkisinin olmadığı, montajı yapan diğer davalılarla bir bağlantısının bulunmadığı, şofbende teknik bir arızanın söz konusu olmadığı, hasarın tamamen montajı yapan davalılar A. O. V. ile A. N.'ın kötü malzeme kullanması ve özenli iş yapmamalarından kaynaklandığı anlaşılmakla, davalı İ. Ş. yönünden davanın reddi gerekirken, bu davalı yönünden de kabul kararı verilmesi doğru olmamıştır.
Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir...) gerekçesiyle davalı İ. Ş. yararına bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararı:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı İ. Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, oyçokluğu ile karar verildi.
KARŞI OY
Davacı ayıplı hizmet nedeni ile meydana gelen zararın tazminini istemektedir.
4077 sayılı Tüketici Yasası 4/A maddesinin 3.fıkrasında sağlayıcı, bayi, acente ve 10'uncu maddenin beşinci fıkrasına göre kredi veren, ayıplı hizmetten ve ayıplı hizmetin neden olduğu her türlü zarardan ve tüketicinin bu maddede yer alan seçimlik haklarından dolayı müteselsilin sorumlu olduğu kabul edilmiş, fıkranın devam eden cümlesinde bir adım daha ileri giderek sunulan hizmetin ayıplı olduğunun bilinmemesinin dahi bu sorumluluğu ortadan kaldırmayacağı düzenleme altına alınmıştır.
Davalı İ. Ş. zarara neden olan şofbeni satan bayi niteliğindedir. Hatta dava konusu şofbenin faturasında davacının 100 TL işçilik ücreti aldığı ve 15 TL şofben fleksi (60 cm) ücretinin davacıdan tahsil edildiği sabittir. Davalı bu fleksinin gaz fleksi olduğunu savunsa da alınan 100 TL işçilik ücretinin ne için alındığına yönelik olağan bir savunması yoktur.
Kaldı ki bunların hiçbirinin araştırılmasına dahi gerek bulunmamaktadır. 4077 sayılı Tüketici Kanunun 4/a maddesi meydana gelen zarardan sağlayıcı, bayi, acenteyi sorumlu tuttuğuna göre davalı İ. Ş. de bu zarardan dolayı müteselsil olarak sorumlu tutulması gereklidir. Bayinin ödediği tazminatı servis olan diğer davalılardan rucü hakkı saklı olup kendi iç sorunlarıdır.
Yukarıda açıklanan nedenlerle dosya içeriğine, yasal düzenlemelere ve Yargıtay'ın uygulamalarına uygun düşen direnme kararı yerinde olup işin esasının incelenmesi için daireye gönderilmesi görüşünde olduğumdan, Hukuk Genel Kurulu çoğunluğunun bozma kararına katılamıyorum. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy