Görevsizlik Kararı veren
Yargıtay Daireleri : 11 ve 8. Ceza Daireleri
Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Günü : 16.11.2006
Sayısı 217-390
Göçmen kaçakçılığı suçundan sanık ...’nun 5237 sayılı TCY’nın 157/1, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 360 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 16.11.2006 gün ve 217-390 sayılı hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince 26.06.2009 gün ve 11506-8360 sayı ile;
“İddianamedeki sevke, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre” görevsizlik kararı verilerek dosyanın gönderildiği Yargıtay 8. Ceza Dairesince 27.01.2010 gün ve 12404-832 sayı ile;
“İddianamedeki olay anlatımına, temyiz edilen hüküm konusuna ve uygulamaya, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre inceleme görevi Yargıtay 11. Ceza Daire¬sine ait olduğu”, gerekçesiyle karşı görevsizlik kararı verilmiştir.
Dosyanın, Yargıtay C. Başsavcılığı tarafından sehven gönderildiği Yargıtay 11. Ceza Daire¬since 12.03.2010 gün ve 2740-2759 sayı ile, oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesi üzerine, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değer¬lendi¬ril¬miş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.
TÜRK MİLLET ADINA
CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI
Sanık hakkında İstanbul C. Başsavcılığınca 02.06.2004 gün ve 799 sayı ile düzenlenen iddianamede; “Sanığın suç tarihinden 1 yıl kadar önce Irak uyruklu şikâyetçinin kardeşini yasal olmayan yollardan para karşılığı Almanya’ya gönderdiği,
Bu nedenle; sanığın şikayetçiyi telefonla arayarak kendisini de Almanya’ya götürebile¬ceğini bildirerek onu ikna ettiği, şikayetçiyi Türkiye’ye çağırdığı ve ondan 1500 USD dolar parayı masraf olarak suç tarihinde aldığı, buna rağmen şikayetçiyi yurtdışına göndermediği”, şeklindeki anlatımla 765 sayılı TCY’nın 201/a-2, 31 ve 33. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış, İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesince 16.11.2006 gün ve 217-390 sayı ile; eylem dolandırıcılık olarak vasıflandırılarak 5237 sayılı TCY’nın 157/1, 62 ve 52. maddeleri uyarınca mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.
Hükmün sanık müdafiince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11 ve 8. Ceza Daireleri arasında verilen karşılıklı görevsizlik kararları nedeniyle olumsuz görev uyuşmazlığı çıkmıştır.
2797 sayılı Yargıtay Yasası’nın 14. maddesinde; “Ceza Dairelerinin görevlerinin tayinin¬de davadaki tavsif esas alınır” hükmüne yer verilmiştir.
İddianamede sevk maddesi olarak göçmen kaçakçılığı suçuna ilişkin 765 sayılı TCY’nın 201/a maddesi gösterilmiş ise de, niteleme ve anlatım, tamamen dolandırı¬cılık suçuna yöneliktir. Bu itibarla, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan Yargıtay 11. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 11. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.
SONUÇ:
Açıklanan nedenlerle;
1- Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 26.06.2009 gün ve 11506-8360 sayılı görevsizlik kara¬rının KALDIRILMASINA,
2- Dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.05.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy