Görevsizlik Kararı veren
Yargıtay Daireleri : 3 ve 2. Ceza Daireleri
Mahkemesi :Asliye Ceza
Günü : 07.11.2007
Sayısı : 250–146
Develi C.Başsavcılığının 21.12.2006 gün ve 158 sayılı iddianamesiyle;
Sanığın, şikayetçiyi çakı bıçağı ile basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve yüzünde sabit iz kalacak şekilde yaralamak suretiyle, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçunu işlediği iddiasıyla, 5237 sayılı TCY’nın 86/1-3-e ve 87/1-c maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında;
Develi Asliye Ceza Mahkemesince 07.11.2007 gün ve 250–146 sayı ile; Sanığın 5237 sayılı TCY’nın 86/2 ve 86/3-e maddeleri uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53. maddenin uygulanmasına, suçta kullanıldığı anlaşılan 1 adet çakı bıçağının 54/1. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmiş, sanık tarafından temyiz edilen hükmü inceleyen Yargıtay 3. Ceza Dairesince 23.11.2009 gün ve 13368–21261 sayı ile;
“İddianamede anlatılan eylemin niteliğine, sevk maddelerine, kurulan hükme, temyizin içeriğine ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre işin incelenmesi Yargıtay 2. Ceza Dairesinin görevine girdiği”,
Dosyanın gönderildiği Yargıtay 2. Ceza Dairesince de 08.06.2010 gün ve 57123–18500 sayı ile;
“İddianamedeki sevk maddeleri ve nitelendirmeye, Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre, TCY’nın 86/1, 86/3-e, 87/1-c maddelerine uyan kasten yaralama suçunun temyiz incelenmesi Yargıtay 3. Ceza Dairesinin görevine girdiği”,
Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararı verilmiş olmakla;
Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gön¬de¬rilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.
TÜRK MİLLETİ ADINA
CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI
Kasten yaralama suçundan verilen hükmün temyizi üzerine, Yargıtay 3. Ceza Dairesi ile 2. Ceza Dairesi arasında olumsuz görev uyuşmazlığı doğmuştur.
Dosya incelendiğinde;
Sanık ...’ın şikayetçi ...’e karşı işlediği eylemle ilgili olarak; iddianame ile dava açılırken eylem “çakı bıçağı ile basit bir tıbbi müdahale ile giderileme¬yecek ve yüzünde sabit bir iz bırakacak şekilde yaralamak” şeklinde tanımlanmış ve sanığın 5237 sayılı Yasanın 86/1-3-e ve 87/1-c maddeleri uyarınca cezalandırılması istenmiştir.
Yargıtay Yasasının 14. maddesinde; “Ceza Dairelerinin görevlerinin tayininde davadaki tavsif esas alınır.” hükmü yer almaktadır. Davadaki tavsif ibaresinden; normalde “iddianamedeki tavsif”, yargılama sırasında görevsizlik kararı ile başka bir mahkemeye gönderilmiş bulunan davalarda ise, “görevsizlik kararındaki tavsif” anlaşılmalıdır.
Şu durumda, eylemin “şikayetçinin yüzünde sabit ize neden olmak” şeklinde vasıflandırılması suretiyle açılan dava sonunda verilen kararı temyiz yoluyla inceleme yetkisi, Yargıtay Yasasının 14. maddesi uyarınca “neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama” suçuyla ilgili temyiz davasına bakmakla görevli olan Yargıtay 3. Ceza Dairesine ait olmalıdır.
Bu itibarla, Yargıtay Yasasının 14. maddesinde “neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama” suçundan açılmış bulunan temyiz davasının, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin görevleri arasında sayılması nedeniyle, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı yerinde görülmekle, Yargıtay 3. Ceza Dairesi görevsizlik kararının kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ:
Açıklanan nedenlerle,
1- Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 23.11.2009 gün ve 13368–21261 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,
2- Dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.07.2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy