(818 S. K. m. 53) (12.CD. 29.09.2011 T. 2011/2430 E. 2011/2036 K.)
Dava: Davacı S. K. ve diğerleri vekili tarafından, davalı D. E. ve diğerleri aleyhine 11.10.2004 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 24.02.2010 günlü kararın Yargıtay'da duruşmalı olarak incelenmesi davalılar M. Ş. ve C... İnş. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 29.11.2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Dava, trafik kazası nedeni ile ölümden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar M. Ş. ve C... İnşaat Ticaret Limited Şirketi vekili tarafından temyiz olunmuştur.
Davacılar, desteklerinin kusuru olmaksızın meydana gelen kazada yaşamını yitirmiş olmasından dolayı uğradıkları maddi ve manevi zararın kaza yapan araç sürücüleri ve araç maliklerinden müştereken ve müteselsilen ödetilmesine karar verilmesini istemişlerdir.
Davalılar, kusur ve sorumlulukları olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.
Yerel mahkemece, davalı sürücü M. Ş.'ün kırmızı ışık ihlali yaparak kazaya asli kusuru ile, davacılar desteğinin içinde bulunduğu araç sürücüsünün ise tali kusuru ile neden olduğu kabul edilerek hesaplanan tazminat tutarlarının davalıların kusurlarına isabet eden bölümlerinin ayrı ayrı ödetilmesine karar verilmiştir.
Davalı sürücü M. Ş.'ün kırmızı ışıkta geçtiği kabul olunarak kazanın meydana gelmesinde %75 oranda asli olarak kusurlu olduğu benimsenmiş ise de davalı sürücüler hakkında açılan Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/267-2008/214 Esas Karar sayılı ilamı, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 2011/2430-2036 Esas-Karar sayılı ilamı ile kavşakta yeşil ışığın hangi yönden gelen sanığa yandığının dosya içeriğine göre belirlenememesi, tutanak tanıklarının anlatımları ve mahkemenin hükme esas aldığı 16.07.2007 tarihli rapordaki ışıklı kavşaklarda dur levhasına itibar edilemeyeceği şeklindeki mütalaa karşısında, sanık M. Ş.'ün hangi delillere istinaden kırmızı ışıkta geçtiğinin gerekçeli kararda tartışılmadan hüküm tesisi edeni ile bozulmuştur.
B.K'nın 53. maddesi gereğince hukuk hakimi ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı değil ise de ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular ile bağlıdır.
Dava konusu olayın özelliği gözetildiğinde, kırmız ışık ihlali yapan sürücünün maddi olgu olarak ceza mahkemesinde yapılacak yargılama sonunda belirlenecek olması hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcı olacağından ceza mahkemesindeki davanın sonucu beklenmeli ve ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.
Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine, 10.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy