(4721 S. K. m. 166)
Dava: Taraflar arasındaki "boşanma ve tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Eskişehir 2. Aile Mahkemesince davanın reddine dair verilen 04.12.2012 gün; 2011/690 E., 2012/870 K. sayılı kararın incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi üzerine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 04.06.2013 gün ve 2013/3391 E., 2013/15437 K. sayılı ilamı ile;
(...1- Davalının temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle ara kararla hükmolunan tedbir nafakasının infazının mümkün bulunmasına göre davalının tüm temyiz itirazları yersizdir.
2- Davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:
Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden mahkemece davacının, eşiyle barışma girişiminde bulunması nedeniyle yaşanan olayları hoşgörüyle karşıladığı ve bu olaylara dayalı olarak boşanma kararı verilemeyeceği belirtilerek davacının davasının reddine karar verilmiş ise de; davacının dava dilekçesinde belirttiği söz ve eylemler barışma girişimi olarak kabul edilemez. Davacı kocanın eşine bağımsız konut sağlamadığı, ailesinin evliliğe müdahalesine sessiz kaldığı ve eşini ailesi ile görüştürmediği; davalı kadının ise eşine hakaret edip, eski nişanlısıyla kıyaslayarak eşini aşağıladığı anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
TEMYİZ EDEN: Davacı vekili
HUKUK GENEL KURULU KARARI
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 27.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy