(1086 S. K. m. 440) (YHGK. 27.04.2005 T. 2005/4-295 E. 2005/287 K.) (1. HD. 19.03.2013 T. 2012/16687 E. 2013/3761 K.)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı Çanakkale 2. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 27.6.2012 gün ve 2005/159-Esas-2012/347-Karar sayılı hükmün Bozulmasına ilişkin olan 19.3.2013 gün ve 16687-3761 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı H. E. vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, 12.4.2005 günlü dilekçe ile 6.500.00.-TL, birleşen 2007/93-Esas sayılı dava 26.2.2007 günlü dilekçe ile 7.000.00-TL; birleşen 2006/23-Esas sayılı dava 25.1.2006 günlü dilekçe ile 5.000.00-TL; birleşen 2005/171- Esas sayılı dava 19.4.2005 günlü dilekçe ile 5.500.000-TL; birleşen 2005/421-Esas sayılı dava 23.9.2005 günlü dilekçe ile 5.100.00-TL. birleşen 2007/96-Esas sayılı dava 7.000.00-TL. değer gösterilerek açılmış ve bu miktarlar üzerinden 27.06.2012 tarihinde nihai karara bağlanmıştır.
Yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelenmesi sonucunda Yargıtay Daireleri ya da Hukuk Genel Kurulu'nca verilen kararlara karşı miktar itibariyle karar düzeltme yoluna gidilmesinin mümkün olup olmadığı belirlenirken; temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan Kanun hükmü esas alınmalıdır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.4.2005 gün ve 2005/4-295-287 sayılı ilamı) Bu durumda, temyiz veya karar düzeltme incelemesinde kesinlik, dolayısı ile kanun yoluna başvurulabilirlik sınırı belirlenirken talep hangi karara yönelik ise o karar tarihinin esas alınması gerekir.
Talep karar düzeltme istemine ilişkin olduğu ve Daire kararının düzeltilmesi istendiği için kesinlik sınırı Daire karar tarihine göre belirlenmelidir.
Bilindiği üzere, 1086 sayılı HUMK.'nun 440/III-1 maddesi 21.7.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değiştirilmiş, ayrıca 01.04.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanunun 19. maddesi ile HUMK.'na ilave edilen Ek Madde 4'e göre de; 1.1.2013 tarihinden itibaren değeri 11.100.-TL.'den az olan davalara ait hükümlerin onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna gidilemeyeceği öngörülmüştür. Bu sınır birleştirilmesine karar verilen her bir dosya için ayrı ayrı göz önüne alınır.
Sonuç: Bu nedenle, (6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollaması ile) davalı H. E.'nun karar düzeltme istemine ilişkin 11.06.2013 günlü dilekçesinin REDDİNE, 26.03.2014 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy