(13 HD. 2012/24916 E. 2013/2571 K.)
Dava ve Karar: Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Davacı vekili, milli eğitim müdürlüğü personeli olan müvekkilinin maaş ödemelerinin davalı banka şubesi hesabına yatırıldığını, müvekkilinin herhangi bir otomatik ödeme talimatının ve muvafakatinin de bulunmamasına rağmen borçlarından mahsup edilmek suretiyle maaşından kesintiler yapıldığını, bunun hukuka aykırı olduğunu, sözleşmede bu yönde hüküm var ise haksız şart olacağını ileri sürerek, toplam kesinti olan 2.397,22-TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle müvekkiline iadesini ve blokenin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının imzaladığı bankacılık hizmet sözleşmesinde ve kredi kartı sözleşmesinde müvekkilinin takas/mahsup hakkının düzenlendiğini, bir bildirim şartı da aranmadığını, haksız şart koşullarının oluşmadığını, davacının maaşına bloke konulmuş olmayıp sadece kart borcunun tahsil edildiğini, icra yoluna gidilmiş olsaydı davacının icra masraf, faiz ve vekalet ücreti de ödemek zorunda kalacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, taraflar arasında imzalanan 14/09/2005 tarihli kredi kartı sözleşmesinin 40. maddesi ile davacının davalı bankadan kullandığı kredi kartının borcuna karşılık banka nezdinde bulunan tüm alacakları, mevduat ve bloke hesapları üzerinde hapis, mahsup ve takas etme yetkisini davalı bankaya verdiği, bankanın bu yetkiyi davacının borcunu sözleşme şartlarına uygun olarak ödemediği takdirde kullanabileceği, bunun haksız şart olarak nitelendirilemeyeceği, davacının sözleşmenin her sayfasını serbest iradesi ile ayrı ayrı imzalamış olup, bankaya bu yönde talimat verdiğine göre artık sözleşmenin sözkonusu hükmünün müzakere edilerek kararlaştırılmadığının da söylenemeyeceği, aksinin kabulü halinde kredi kartı isteyen kişinin mali durumuna göre kart veren bankanın alacağının imkansızlaşması sonucunun doğacağı, davacının talebinin hukuki himaye içinde olduğunun düşünülemeyeceği, aksi kabulün hakkaniyete aykırılık oluşturacağı, Yargıtay içtihatlarının da bu yönde olduğu (Yargıtay 13. Hukuk Dairesi'nin 2012/24916 E.- 2013/2571 K., Yargıtay 13. Hukuk Dairesi'nin 2013/23976 E. - 2013/32953 K., Yargıtay 13. Hukuk Dairesi'nin 2014/21174 E. - 2014/32287 K., Yargıtay 13. Hukuk Dairesi'nin 2013/16599 E. - 2014/32285 K., Yargıtay 13. Hukuk Dairesi'nin 2014/9673 E. - 2014/32288 K. sayılı kararları) gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Sonuç: Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 12.04.2016 gününde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy