(5320 S. K. m. 8) (1412 S. K. m. 321) (9. CD 17.06.2014 T. 2012/3110 E. 2014/7308 K.)
Dava: Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne dair hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekili ve davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
1-Tazminat talebinin dayanağı olan Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 28.3.2013 tarih, 2011/136 Esas - 2013/52 Sayılı kararının incelenmesinde; davacı (sanık) hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama ve suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçlarından dava açıldığı, aynı mahkemenin 28.9.2010 tarih, 2008/121 Esas - 2010/310 Sayılı kararıyla uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan görevsizlik kararı verilmek üzere tefrik, suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçundan ise beraat kararı verildiği, tefrik edilen uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 12.11.2010 tarih, 2010/273 Esas - 2010/389 Sayılı ilamıyla görevsizlik kararı verildiği, ancak Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin de karşı görevsizlik kararı vermesi üzerine Yargıtay 5. Ceza Dairesince Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin görevsizlik kararının kaldırılması üzerine Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 28.3.2013 tarih, 2011/136 Esas - 2013/52 Sayılı ilamıyla davacı (sanık) hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan beraat kararı verildiği ve beraat kararının 5.4.2013 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiği, 28.9.2010 tarihinde suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçundan verilen 2008/121 Esas - 2010/310 Sayılı beraat kararının ise Cumhuriyet Savcısı tarafından davacı (sanık) yönünden aleyhe temyiz edilmesi üzerine, anılan beraat kararının Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 17.6.2014 tarih, 2012/3110 Esas - 2014/7308 Karar sayılı ilamıyla mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, tazminat talep etme hakkının bulunup bulunmadığının araştırılması bakımından anılan dosyaların celp edilerek davacıyla ilgili sorgu zaptı, tutuklama ve tahliyeye dair müzekkereler ve belgelerin incelenip, asıllarının ya da onaylı suretlerinin de dosya içerisine alınarak, davacının hangi suç ya da suçlardan tutuklandığının belirlenmesi ve suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçundan da tutuklama kararı verildiğinin anlaşılması karşısında bu suçtan açılan kamu davasının neticesinin de araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmesi,
2-Dairemizce yapılan temyiz incelemeleri sırasında aynı konu ve haksız tutuklama nedenine dayalı olarak birden fazla davanın açıldığının tespit edildiğinin anlaşılması karşısında; hazine zararına yol açan mükerrer davalara dair ödemelerin önlenmesinin temini ve kamu kaynaklarının etkili, verimli ve hukuka uygun kullanılması bakımından, aynı konu ve haksız tutuklama nedenine dayalı açılmış dava olup olmadığının ilgili birimlerden sorulup, Ulusal Yargı Ağı Sistemi üzerinden de araştırılarak tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de;
1-Davacının tutuklu kaldığı dönemde geçerli olan net asgari ücret üzerinden hesaplama yapıldığında bulunan 7.215 TL'nin gelir kaybı olarak ödenmesine karar verilmesi gerekirken, hükme esas alınan bilirkişi raporunda brüt asgari ücret üzerinden eksik yasal kesinti yapılması suretiyle belirlenen 7.619,18 TL'nin gelir kaybı olarak fazla tayini,
2-Nakdi kefaletin yatırıldığına ve iade edildiğine dair tüm belge ve makbuzların asıllarının ya da onaylı suretlerinin dosya içerisine alınması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi,
3-Davacı yararına, karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesinin 13/3. maddesi ve tarifenin 3. kısmı gereğince, tarifenin 2. kısmının 2. bölümünün onuncu sırasındaki ücretten az olmamak üzere vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesinde belirlenen maktu vekalet ücretinin altında kalacak şekilde, 2.297 TL'nin nispi vekalet ücreti olarak tayini,
Sonuç: Kanuna aykırı olup, davalı vekili ve davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 Sayılı C.M.U.K.nın 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, temyiz harcının istenmesi halinde iadesine, 23.03.2015 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy