Görevsizlik Kararı veren
Yargıtay Daireleri : 4 ve 15. Ceza Daireleri
Mahkemesi :Asliye Ceza
Günü : 06.03.2007
Sayısı : 78–165
Gürpınar Cumhuriyet Başsavcılığınca 20.02.2006 gün ve 79–74 sayılı iddianameyle, sanığın güveni kötüye kullanma suçundan Türk Ceza Yasasının 155/2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, sanığın eylemini aynı Yasanın 289. maddesinde düzenlenen yedieminlik görevini suiistimal olarak kabul eden Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesince 06.03.2007 gün ve 78–165 sayı ile sanığın beraatına karar verilmiştir.
Hükmün katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesince 17.01.2012 gün ve 26280–810 sayı ile;
“09.02.2011 tarih ve 6110 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanununun 14. maddesi, Yargıtay Başkanlar Kurulunun 09.06.2011 tarih ve 15 sayılı kararı gereğince, Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun onayından geçen ve 02.06.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak 01.07.2011 tarihinde yürürlüğe giren iş bölümü kararında gösterilen ilkelere göre dosyanın incelenmek üzere Yargıtay 15. Ceza Dairesine gönderilmesine,”
Yargıtay 15. Ceza Dairesince de 10.04.2012 gün ve 2582–34201 sayı ile;
“İddianamedeki nitelendirmeye, Yargıtay Kanununun değişik 14. maddesine göre muhafaza görevini kötüye kullanma suçunun temyiz incelemesinin Yüksek 4. Ceza Dairesinin görevine dâhil olduğu, …” gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.
Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.
TÜRK MİLLETİ ADINA
CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI
Yargıtay 4 ve 15. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; güveni kötüye kullanma suçundan açılan, mahkemece ise yedieminlik görevini suiistimal olarak kabul edilen kamu davası sonucunda verilen hükmün temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.
2797 sayılı Yargıtay Yasasının Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde;
“Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir” hükmüne yer verilmiştir.
İddianamedeki anlatım ve mahkemece bu anlatıma uygun olarak yapılan nitelemeye göre, yedieminlik görevini suiistimal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinin Yargıtay Yasasının 14. maddesi uyarınca bu suça ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli Yargıtay 4. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir.
Bu itibarla Yargıtay 15. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan ve yargılama konusu yedieminlik görevini suiistimal suçu ile ilgili temyiz incelemesinin Yargıtay 4. Ceza Dairesince yapılması gerektiğinden, anılan Dairenin görevsizlik kararının kaldırılmasına, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 4. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.
SONUÇ:
Açıklanan nedenlerle,
1- Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 17.01.2012 gün ve 26280–810 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,
2- Dosyanın temyiz incelemesi yapılması için Yargıtay 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.05.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy