Görevsizlik Kararı veren
Yargıtay Daireleri : 4 ve 7. Ceza Daireleri
Mahkemesi :Asliye Ceza
Günü : 13.12.2007
Sayısı : 553-501
Sanık ... hakkında Karadeniz Ereğli C.Başsavcılığının 03.10.2006 gün ve 1464-674 sayılı iddianamesi ile; tefecilik suçundan 2279 sayılı Yasanın 17/1 ve 1 Haziran 2005 tari¬hinden sonraki eylemler için 5237 sayılı TCY’nın 241 ve 53 maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasının yargılaması sonucunda, Karadeniz-Ereğli 1. Asliye Ceza Mahkemesince 13.12.2007 gün ve 553-501 sayı ile;
Sanığın 2279 sayılı Yasanın 17/1. maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalan¬dırılmasına karar verilmiştir.
Hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 06.10.2009 gün ve 20034-15598 sayı ile;
“Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
İddianamede açıklanan eyleme, Yargıtay Yasasının 14. maddesine ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 7. Ceza Dairesinin görevine girdiği”,
Dosyanın gönderildiği Yargıtay 7. Ceza Dairesince de 24.11.2011 gün ve 18082-22949 sayı ile;
“Teselsül eden suç tarihlerine göre, suç tarihinin en son suçun işlendiği 2005 yılı Temmuz ayı olduğu gözetilerek yapılan incelemede;
İddianamedeki anlatıma ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre konuyu incelemek Yüksek 4. Ceza Dairesine ait bulunduğu...” gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.
Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.
TÜRK MİLLETİ ADINA
CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI
Yargıtay 4 ve 7. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, tefecilik suçundan açılan kamu davasında verilen hükmün temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.
İncelenen dosya içeriğine göre, sanık hakkında tefecilik suçundan 2279 sayılı Yasanın 17/1 ve 1 Haziran 2005 tarihinden sonraki eylemleri için 5237 sayılı TCY’nın 241. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davasının açıldığı, yargılama sonunda yerel mahkemece 2279 sayılı Yasanın 17/1. maddesi uyarınca sanığın cezalandırılmasına karar verildiği ve hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır.
2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesinin Yargıtay 4. Ceza Dairesince görevsizlik kararının verildiği tarihte yürürlükte bulunan hali;
“Özel kanunlarda başkaca hüküm bulunmadığı takdirde,
…Dördüncü Ceza Dairesi: Türk Ceza Kanununun 456 ncı maddesinin üçüncü fıkrasına giren cürümlerden dolayı verilen hüküm ve kararlarla diğer ceza dairelerinin görevleri dışında kalan hüküm ve kararları,
…Yedinci Ceza Dairesi: Memurların kaçakçılık hükümlerine göre cezalandırılan veya cezası artırılan suçlarına ilişkin hüküm ve kararlarla özel kanunlarda yazılı olup da diğer dairelerin görevlerine girmeyen suçlara ilişkin hüküm ve kararları,
…İnceler ve karara bağlar ” şeklindedir.
Tefecilik suçu, 765 sayılı TCY’nda yer almayan, buna karşın 2279 sayılı Ödünç Para Verme İşleri Yasasında düzenlenmiş bir suç olup, özel yasadan kaynaklanması ve başka bir dairenin görevine girmemesi nedeniyle Yargıtay 7. Ceza Dairesinin görev alanında bulunmaktaydı. Buna karşın, 01 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’nın 241. maddesinde, 5235 sayılı Yasanın 11. maddesine göre asliye ceza mahkemelerinin görevli olduğu bir suç türü olarak düzenlenmiş ve yeni iş bölümünün yürürlüğe girdiği 1 Temmuz 2011 tarihine kadar herhangi bir dairenin görevine verilmemiştir.
Ancak Yargıtay Yasasının 14. maddesinin, Yargıtay 4. Ceza Dairesince görevsizlik kararının verildiği tarihte yürürlükte bulunan şekline göre; TCY’ndan kaynaklanan ve başka dairelerin görev alanına girmeyen asliye cezalık suçlar Yüksek 4. Ceza Dairesinin görev alanına girmektedir.
Kaldı ki, 2797 sayılı Yargıtay Yasasının, 6110 sayılı Yasanın 8. maddesi ile değişik 14. maddesi uyarınca, dairelerin işbölümüne ilişkin olarak Yargıtay Büyük Genel Kurulunca alınan ve 01.07.2011 tarihinde yürürlüğe giren 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı kararına göre de, 5237 sayılı TCY’nın 241. maddesinde düzenlenen tefecilik suçlarına ait dosyaları temyizen inceleme görevi Yargıtay 4. Ceza Dairesine aittir.
Bu itibarla, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 4. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.
SONUÇ:
Açıklanan nedenlerle,
1- Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 06.10.2009 gün ve 20034-15598 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,
2- Dosyanın temyiz incelemesi yapılması için Yargıtay 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.05.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy