Görevsizlik Kararı veren
Yargıtay Daireleri : 4 ve 9. Ceza Daireleri
Mahkemesi :Asliye Ceza
Günü : 20.02.2008
Sayısı : 301-55
Sanık ... hakkında Söke Cumhuriyet Başsavcılığının 09.05.2006 gün ve 608-312 sayılı iddianamesi ile; kasten yaralama, hakaret, mala zarar verme ve tehdit suçlarından TCK'nun 86/2, 125/1, 151/1 ve 106/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Söke 1. Asliye Ceza Mahkemesince 20.02.2008 gün ve 301-55 sayı ile, sanığın kasten yaralama ve hakaret suçlarından beraatine karar verilmiştir.
Hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 03.04.2012 gün ve 5380-7702 sayı ile;
“İddianamede açıklanan eyleme, Yargıtay Yasasının 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 12.05.2011 tarih ve 1 sayılı kararı ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 9. Ceza Dairesinin görevine girdiği”,
Dosyanın gönderildiği Yargıtay 9. Ceza Dairesince de 05.12.2012 gün 4515-14524 sayı ile;
“Sanığa yüklenen ve sübut bulduğu kabul edilerek TCK'nın 32/1. ve CMK'nın 223/3-a maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, TCK'nın 57/1. maddesi uyarınca da akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilen kasten yaralama ve hakaret suçlarının temyiz davasına konu edilmiş, mala zarar verme suçundan açılan dava hakkında bir hüküm kurulmadığı gibi bu hususun temyizde edilmemiş olması karşısında; Yargıtay Kanununun 14. maddesi hükmüne ve 18.02.2012 tarih ve 28208 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 09.02.2012 günlü Yargıtay Büyük Genel Kurulu Kararına göre işin incelenmesi Yüksek 4. Ceza Dairesine ait olduğu” gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.
Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.
TÜRK MİLLETİ ADINA
CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI
Yargıtay 4. ve 9. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.
Dosyanın incelenmesinde; sanık hakkında sadece kasten yaralama ve hakaret suçlarından hüküm kurulduğu, mala zarar verme ve tehdit suçlarına ilişkin hüküm kurulmadığı ve temyizin de kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümle sınırlı olduğu anlaşılmaktadır.
2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6110 sayılı kanunla değişik 14. maddesinde; "Ceza Dairelerinde:
a) Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir.
b) Çeşitli suçlara ilişkin davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir" hükmüne yer verilmiştir.
Temyize konu edilen eylemlere ilişkin kanun maddelerindeki cezaların karşılaştırılması sonucunda, atılı suçlardan en ağırı 5237 sayılı TCK’nun 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret suçu olup, bu suçlara bakma görevi Yargıtay Kanununun 14. maddesi uyarınca Yargıtay 4. Ceza Dairesine ait bulunmaktadır.
Bu itibarla, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 4. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.
SONUÇ:
Açıklanan nedenlerle,
1- Yargıtay 4. Ceza Dairesince 03.04.2012 gün ve 5380-7702 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,
2- Dosyanın Yargıtay 4. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 15.07.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy