(6100 S. K. m. 373) (5521 S. K. Geç. m. 2) (5235 S. K. Geç. m. 2) (5510 S. K. m. 4)
Dava: Resmiye Uluçay ile Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. Üzeyir Tüfekçi arasındaki dava hakkında Bursa 2. İş Mahkemesinden verilen 11.04.2013 gün 2013/43 E., 2013/160 K. sayılı hükmün, Dairemizin 11.11.2013 gün, 2013/15921 E., 2013/20907 K. sayılı ilamı ile BOZULMASINA karar verilmiştir. Bozma sonrası, Mahkemenin verdiği 04.03.2014 gün ve 2013/783 E., 2014/49 K. sayılı karar ile önceki kararında 6100 sayılı HMKnın 373/(5). Maddesi uyarınca direndiği anlaşılmış olmakla ve Direnme üzerine yapılacak işlemlerin neler olduğu 6100 sayılı HMKnın 373ncü maddesinin (5). fıkrasında; İlk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesi kararında direnirse, bu kararın temyiz edilmesi durumunda inceleme, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca yapılır. (6) fıkrasında da; (6) Hukuk Genel Kurulunun verdiği karara uymak zorunludur. şeklinde ifade edilmiş olmakla birlikte 5 Temmuz 2012 gün ve 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 40. maddesi ile 5521 sayılı Kanuna eklenen Geçici 2nci maddedeki; Bölge adliye mahkemelerinin, 5235 sayılı Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, Yargıtayın bozma kararlarına karşı verilen direnme kararının temyizi halinde dava dosyası, önce kararı veren daireye gönderilir. Direnme kararları daireler tarafından öncelikle incelenir. Kararı veren daire, direnmeyi yerinde görürse kararı düzeltir; yerinde görmezse talebi on gün içinde Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna iletir. şeklindeki düzenleme karşısında, direnme kararının süresi içinde temyizen incelenmesi davalı avukatınca talep edilmesi üzerine Tetkik Hâkimi Hatice Kamışlık tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: Dava, 2926 sayılı Kanun ile 5510 sayılı Kanununun 4. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkin olup, Mahkemece; davanın kabulü ile davacının 01.06.1995 tarihinden davalı kuruma tescilinin yapıldığı tarih olan 11.05.2011 tarihine kadar zorunlu Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine dair, hükmün Dairemizce; 01.01.1996-11.05.2011 tarihleri arasındaki dönemde davacının yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler çerçevesinde sigortalılık iradesini ortaya koyacak herhangi bir başvurusu, prim ödemesi, ürün satışı ve bu satışlardan yapılan prim tevkifatı bulunup bulunmadığı, yapılan tevkifatların Kurum kayıtlarına intikal edip etmediği hususları gerekçesiyle bozulduğu belirgin bulunmakla, bozma ilamı gerekçesindeki açıklamalar gözetildiğinde, Mahkemenin direnme kararı yerinde görülmediğinden talebin on gün içinde Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna iletilmesi gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda yazılı sebepten ötürü Yargıtay incelemesine konu olan karar, eski hükümde direnmeye ilişkin olup direnme Dairemizce yerinde görülmediğinden ve bu durumda kararın inceleme yeri Yargıtay Hukuk Genel Kurulu olduğundan dava dosyasının Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna sunulmak üzere Yargıtay Birinci Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 10.06.2014 gününde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy