Görevsizlik Kararı veren
Yargıtay Daireleri : 11 ve 5. Ceza Daireleri
Mahkemesi :Asliye Ceza
Günü : 16.11.2011
Sayısı : 150-356
Sanık hakkında Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22.02.2010 gün ve 303-106 sayılı iddianamesi ile; tefecilik ve vergi usul kanununa muhalefet suçlarından 5237 sayılı TCK'nun 241 ve 213 sayılı Kanunun 359/b ve 5237 sayılı TCK'nun 43. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesince 16.11.2011 gün ve 150-356 sayı ile;
Tefecilik suçundan 5237 sayılı TCK'nun 241, 43/1, 62, 52 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis ve 75.000 Lira adli para,
Vergi usul kanuna muhalefet suçundan ise 213 sayılı Kanunun 359/b, 5237 sayılı TCK'nun 62 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.
Hükmün katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince 27.11.2013 gün ve 24924-17757 sayı ile;
“İddianamedeki sevk ve tavsife, tavsifin ağırlığına, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yüksek 5. Ceza Dairesine ait olduğu”,
Dosyanın gönderildiği Yargıtay 5. Ceza Dairesince de 28.01.2014 gün ve 17263-955 sayı ile;
“İddianame içeriğine, sevke, temyizin kapsamına, en ağır suçun alt sınır cezasına göre Vergi Usul Kanununa muhalefet olmasına ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre temyiz incelemesi yapma görevi Yüksek 11. Ceza Dairesine ait bulunduğu” gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.
Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.
TÜRK MİLLETİ ADINA
CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI
Yargıtay 11. ve 5. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.
2797 sayılı Yargıtay Kanununun Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; "Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda açıklamaya itibar edilir", (b) bendinde de; "Çeşitli suçlara ait davalarda suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir" hükmüne yer verilmiştir.
Yargıtay Başkanlar Kurulunun istikrarlı kararlarıyla sürdürülen uygulamaya göre, çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır olarak kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu kabul edilmelidir. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adlî para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.
İncelenen dosya içeriğine göre;
Temyiz incelemesine konu olan suçlardan, iddianamede anlatılan ve sevk maddesi de gösterilen tefecilik suçunun cezası, 5237 sayılı TCK’nun 241. maddesinde iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adli para; vergi usul kanuna muhalefet suçunun cezası ise 213 sayılı Kanunun 359/b. maddesi uyarınca üç yıldan beş yıla kadar hapis cezasından ibaret olup, hapis cezalarının alt sınırları itibariyle vergi usul kanununa muhalefet suçunun yaptırımı daha ağırdır.
Bu itibarla, Yargıtay 15. Ceza Dairesince verilen görevsizlik kararı isabetli olup, yargılama konusu suçlarla ilgili temyiz incelemesinin vergi usul kanununa muhalefet suçundan kurulan hükmü incelemekle görevli Yargıtay 11. Ceza Dairesince yapılması gerektiğinden, 11. Ceza Dairesi görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmelidir.
SONUÇ:
Açıklanan nedenlerle,
1- Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 27.11.2013 gün ve 24924-17757 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,
2- Dosyanın temyiz incelemesi yapılması için Yargıtay 11. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27.03.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
.
Full & Egal Universal Law Academy