Görevsizlik Kararı veren
Yargıtay Daireleri : 4 ve 6. Ceza Daireleri
Mahkemesi :Asliye Ceza
Günü : 09.04.2009
Sayısı : 17-40
Sanık hakkında Sarayönü Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17.04.2008 gün ve 52-21 sayılı iddianamesi ile kasten yaralama ve tehdit suçlarından 5237 sayılı TCK'nun 150/1. maddesi delaletiyle aynı kanunun 86/2-3-e ve 106/2-a-c maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Sarayönü Asliye Ceza Mahkemesince 09.04.2009 gün ve 17-40 sayı ile; sanığın kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nun 86/2, 86/3-e ve 53. maddeleri uyarınca 6 ay hapis, tehdit suçundan ise aynı kanunun 106/2-a ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.
Hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 07.05.2012 gün ve 18143-10724 sayı ile;
“İddianamede açıklanan eylemlere, Yargıtay Yasasının 14.maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 12.05.2011 tarih ve 1 sayılı kararı ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesinin Yüksek 6. Ceza Dairesinin görevine girdiği”,
Dosyanın gönderildiği Yargıtay 6. Ceza Dairesince 17.10.2012 gün ve 13905-17292 sayı ile;
“İddianamedeki nitelendirmeye, sevk ve uygulama maddelerine, temyizin kapsamına, tebliğname tarihine Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Başkanlar Kurulu kararına göre işin incelenmesinin Yüksek 4. Ceza Dairesinin görevine girdiği” gerekçesiyle görevsizlik kararları verilmiştir.
Dosyanın sehven gönderildiği Yargıtay 4. Ceza Dairesince 29.05.2014 gün ve 36106-19466 sayı ile;
“İddianamedeki anlatıma göre, temyiz davasına bakma görevinin Yüksek 6. Ceza Dairesine ait olması nedeniyle, görevli Dairenin belirlenmesi için dosyanın Ceza Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine” karar verilmiştir.
Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.
TÜRK MİLLETİ ADINA
CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI
Yargıtay 4. ve 6. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.
İncelenen dosya kapsamından;
Sanık hakkında kasten yaralama ve tehdit suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de iddianamede yargılama konusu eylem; “...şikâyetçi ve şüpheli ... arabadan inip biraz uzaklaşınca şüpheli ... elindeki sopa ile şikâyetçinin bacağına ve kalçalarına vurduktan sonra şüpheli ... cebinden çıkardığı bıçağı şikâyetçinin sol bacağına saplayarak ‘bu parayı ödeyeceksin, sana cuma gününe kadar süre veriyorum, o zamana kadar parayı ödemezsen senin taşaklarını keseceğim’ diyerek tehdit ettiği ve şikâyetçiyi hayati tehlike geçirmeyecek, basit bir tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şeklinde yaraladığı, şikâyetçinin ödemeyi kabul etmesi üzerine şüpheliler şikâyetçiyi arabaya bindirerek evine getirip bıraktıkları...” şeklinde anlatılmış ve sevk maddeleri 5237 sayılı TCK'nun 150/1. maddesi delaletiyle aynı kanunun 86/2-3-e ve 106/2-a-c olarak gösterilmiştir.
2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesinin üçüncü fıkrasının tebliğname ve Özel Dairelerce görevsizlik kararlarının verildiği tarihlerde yürürlükte bulunan halindeki,
“Ceza dairelerinde:
a) Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir.
b) Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmü gözetildiğinde, iddianamedeki anlatımın içeriğinden sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı TCK’nun 149/1-a-c-e. maddesi uyarınca kamu davası açıldığı kabul edilmelidir.
Bu nedenle, Yargıtay Kanununun 14. maddesi uyarınca yağma suçuna ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 6. Ceza Dairesince temyiz incelemesinin yapılması gerekmektedir.
Bu itibarla, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 6. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.
SONUÇ:
Açıklanan nedenlerle,
1- Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 17.10.2012 gün ve 13905-17292 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,
2- Dosyanın temyiz incelemesi yapılması için Yargıtay 6. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 15.07.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy