Görevsizlik Kararı veren
Yargıtay Daireleri : 15 ve 8. Ceza Daireleri
Mahkemesi :Asliye Ceza
Günü : 15.12.2010
Sayısı : 438-885
Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 26.03.2008 gün ve 15840–10014 sayılı iddianamesi ile; sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı TCK'nun 170/1-a, 151/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesince 15.12.2010 gün ve 438-885 sayı ile; TCK'nun 44. maddesi yollamasıyla sanığın mala zarar verme suçundan TCK'nun 151/1, 152/2-a ve 52. maddeleri uyarınca 10.800 Lira adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.
Hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 15. Ceza Dairesince 10.06.2013 gün ve 5410-10702 sayı ile;
“ ...Temyiz incelemesine konu suçlardan iddianamede anlatılan ve sevk maddeleri gösterilen kasten genel güvenliğin tehlikeye sokulması suçunun cezası, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 Sayılı TCK'nun 170/1-a maddesinde altı aydan üç yıla kadar hapis; mala zarar verme suçunun cezası ise aynı Yasanın 151/1. maddesi uyarınca dört aydan üç yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;
İddianamedeki sevk maddeleri ve nitelendirmeye göre, Yargıtay Kanununun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesinin Yüksek 8. Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğu”,
Dosyanın gönderildiği Yargıtay 8. Ceza Dairesince 03.07.2014 gün ve 12816-17554 sayı ile;
“Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.11.2009 gün ve 193/268 sayılı kararında da açıklandığı üzere; iddianamede, sanığın, müştekiye zarar vermek amacı ile otopark da bulunan otomobilini kasten yaktığı şeklinde anlatılan eylemde, TCK'nun 151/1, 152/2-a maddesinde düzenlenen 'yakarak mala zarar verme' suçunun nitelendirilmiş olması karşısında, iddianame ve temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 02.06.2011 günlü Resmi Gazetede yayımlanan 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı kararına göre temyiz inceleme görevinin Yargıtay Yüksek 15. Ceza Dairesine ait olduğu" gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.
Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.
TÜRK MİLLETİ ADINA
CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI
Yargıtay 15. ve 8. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanığın genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında verilen hükmün temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.
İncelenen dosya içeriğinden; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 170/1-a ve 151/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davasının açıldığı belirtilmiş ise de, iddianamede yargılama konusu eylemin; “... müştekinin arabasıyla şüphelileri istedikleri yere götürmesine rağmen şüphelilerin arabadan inmedikleri, araba ile gezmek istediklerini söyledikleri, şüphelileri Kızılay semtinde bulunan bara götürdüğü, burada fırsatını bulup kaçtığı, müşteki arabasıyla eve giderken cep telefonu ile kendisini arayan şüpheli ... 'otoyu neden götürdün, o otoyu yakacağım, yakmayanın a... koyayım' diyerek kendisine küfrettiği, bundan dolayı tedirgin olan müşteki evde bulunduğu sırada garajda bulunan otosunu gözlemeye başladığı, 13.02.2008 günü saat 01.00 sıralarında park kısmından şüpheliler ..., ... ile ...'in koşarak bir araca binerek olay mahallinden kaçtıklarını gördüğü, şüpheliler olay mahallinden kaçarken müştekinin arabasının yanmaya başladığı, olay mahalline gelinceye kadar otomobilin tamamen yanarak kullanılmaz hale geldiği...” şeklinde anlatılmak suretiyle TCK'nun 152/2-a maddesinde düzenlenmiş olan yakarak mala zarar verme ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından kamu davası açıldığı anlaşılmaktadır.
2797 sayılı Yargıtay Kanununun, 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 14. maddesinin 3. fıkrasının tebliğname tarihinde yürürlükte bulunan halinde;
“Ceza dairelerinde:
a) Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir.
b) Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmü yer almaktadır.
Yargıtay Başkanlar Kurulunun istikrarlı kararlarıyla sürdürülen uygulamaya göre, çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, suçun temel şekline göre hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır olarak kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adlî para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.
Temyiz incelemesine konu suçlardan iddianamede anlatılan ve sevk maddeleri gösterilen genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçunun cezası, 5237 sayılı TCK’nun 170/1-a maddesi uyarınca dört aydan üç yıla kadar hapis; mala zarar verme suçunun cezası ise aynı kanunun 152/2-a maddesi uyarınca bir yıldan altı yıla kadar hapisten ibaret olup, mala zarar verme suçunun yaptırımı daha ağır olduğundan, temyiz incelemesinin 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi uyarınca bu suça ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 15. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir.
Bu itibarla, Yargıtay 8. Ceza Dairesince verilen görevsizlik kararı isabetli olduğundan ve Yargıtay 15. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.
SONUÇ:
Açıklanan nedenlerle,
1- Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 10.06.2013 gün ve 5410-10702 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,
2- Dosyanın, temyiz incelemesi yapılması için Yargıtay 15. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 13.11.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy