Görevsizlik Kararı veren
Yargıtay Daireleri : 15 ve 11. Ceza
Mahkemesi : Asliye Ceza
Sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda sanıkların beraatlerine karar verilmiştir.
Hükmün katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 15. Ceza Dairesince; "...İddianamedeki sevk maddeleri ve Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek 11. Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğu",
Yargıtay 11. Ceza Dairesince de; "...Sanıklar hakkında düzenlenen 06.02.2012 tarihli iddianame başlığında sevk maddesi olarak TCK'nun 204/1. maddesi gösterilmiş ise de, iddianame içeriğinde, dolandırıcılık suçu yanında; müşteki adına 16.06.2011 tarihli 551 610 29 06 numaralı telefon hattı için bireysel tip abonelik sözleşmesini kullandıklarından bahisle TCK'nun 207. maddesi de açıklanmak suretiyle özel belgede sahtecilik suçu tavsif edilerek dava açılmıştır.
Bu itibarla, iddianamedeki tavsife, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yüksek 15. Ceza Dairesi'ne ait olduğu" gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.
Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.
TÜRK MİLLETİ ADINA
CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI
Yargıtay 15. ve 11. Ceza Daireleri arasındaki uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.
2797 sayılı Yargıtay Kanununun 28.06.2014 gün ve 6545 sayılı Kanunla değişik, Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen, 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır", (b) bendinde de; "Çeşitli suçlara ait davalarda suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir" hükmüne yer verilmiştir.
Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun istikrarlı kararlarıyla sürdürülen uygulamaya göre, temyiz incelemesine konu olan suçların yaptırım miktarlarında suç tarihinden sonra tebliğname tarihine kadar yapılan değişiklikler dikkate alınmalı ve tebliğname tarihindeki yaptırım miktarları göz önünde bulundurularak görevli ceza dairesi belirlenmeli, çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı belirlenirken de suçun temel şekline göre hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır olarak kabul edilip üst sınırların eşit olması halinde alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adlî para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde nazara alınmalıdır.
İncelemeye konu dosyada sanıklar hakkında beraat kararı verilmiş olması ve tebliğname tarihinin 12.11.2014 olduğu göz önüne alındığında, görevli dairenin belirlenmesi için iddianamedeki ninelendirme dikkate alınmalıdır.
İddianamenin birinci sayfasında sevk maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nun 204/1ve157/1 maddeleri gösterilmiş ise de anlatım kısmında sahtecilik eylemi; "Avea başlıklı ve emanetin 2011/12134 sırasında kayıtlı 551 610 29 06 numaralı abonelik sözleşmesi üzerinde yapılan inceleme neticesinde tanzim edilen 09.01.2012 tarihli bilirkişi raporunda 'inceleme konusu Avea başlıklı 551 610 29 06 numaralı telefon hattının satışı için 16.06.2011 tarihinde V.. K.. adına düzenlenmiş bireysel tip abonelik sözleşmesi üzerinde bulunan imza ve el yazılarının şüphelilerin ve müştekinin eli ürünü olmadığı'nın bildirildiği,
Şüphelilerin sahtecilik eylemlerinin temas ettiği TCK 207/1 . maddesinde 'Bir özel belgeyi sahte olarak düzenleyen veya gerçek bir özel belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştiren ve kullanan kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır' şeklindeki düzenleme dikkate alındığında müşteki adına düzenlenen 551 610 29 06 numaralı sahte abonelik sözleşmesini şüphelilerin kullandıkları" şeklinde anlatılarak aynı kanunun 207/1. ve 157/1. maddelerinde düzenlenen suçlardan dava açıldığı anlaşılmaktadır.
Temyiz incelemesine konu olan suçların tebliğname tarihindeki yaptırım miktarları gözönüne alınarak yapılan değerlendirmede 1 yıldan 5 yıla kadar hapis cezasını gerektiren dolandırıcılık suçunun müeyyidesi daha ağır olduğundan temyiz incelemesinin 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi uyarınca bu suça ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 15. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir.
Bu itibarla, Yargıtay 11. Ceza Dairesince verilen görevsizlik kararı isabetli olduğundan Yargıtay 15. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmelidir.
SONUÇ :
Açıklanan nedenlerle;
1- Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 15.12.2014 gün ve 21323-21118 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,
2- Dosyanın, Yargıtay 15. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 05.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy