(6136 S. K. m. 15) (5237 S. K. m. 86, 87) (5271 S. K. m. 253, 254) (YCGK. 30.03.2010 T. 2010/8-43 E. 2010/71 K.) (13. CD. 07.12.2016 T. 2015/11203 E. 2016/16237 K.)
Nitelikli yaralama ve 6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçlarından suça sürüklenen çocuk ...’nın, 6136 sayılı Kanun’un 15/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 87/1, 29/1, 31/3 (2 kez) ve 62 (2 kez), 50/1-a ve 52/1-2. maddeleri gereğince 1 yıl 4 ay 10 gün hapis ve 2.000,00 Türk lirası ve 300,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına, anılan Kanun’un 52/4. maddesi gereğince adli para cezasının birer ay ara ile 10 eşit taksitte tahsiline, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 23/1. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve aynı Kanun’un 23/3. maddesi gereğince 3 yıl denetimli serbestlik hükümlerine tabi tutulmasına dair 21.10.2009 tarihli ve 2008/142 esas, 2009/479 kararının itiraz edilmeksizin kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine, hükmün açıklanması ile 6136 sayılı Kanun’un 15/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 87/1, 29/1, 31/3 (2 kez) ve 62 (2 kez), 50/1-a ve 52/1-2. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay 10 gün hapis ve 2.000,00 Türk lirası ve 300,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin anılan Mahkemenin 08.10.2013 tarihli ve 2012/651 esas, 2013/780 sayılı kararının Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 27.10.2015 tarihli ve 2015/15506 esas, 2015/29993 karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleşmesini takiben infazı sırasında, 02.12.2016 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklik sebebiyle uyarlama kararı verilmesi ve infazın durdurulması talebinde bulunulması üzerine, infazın durdurulmasına yer olmadığına ilişkin Denizli Çocuk Mahkemesinin 06.12.2016 tarihli ve 2012/651 esas, 2013/780 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile infazın durdurulmasına dair Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.12.2016 tarihli ve 2016/1101 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 17.10.2017 tarih ve 2017/7571 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24.10.2017 tarih ve 2017/58992 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesine eklenen 1/c bendinde “Mağdurun veya suçtan zarar görenin gerçek veya özel hukuk tüzel kişisi olması koşuluyla, suça sürüklenen çocuklar bakımından ayrıca, üst sınırı üç yılı geçmeyen hapis veya adli para cezasını gerektiren suçlar.” şeklinde düzenleme yapılarak suça sürüklenen çocuklar yönünden üst sınırı 3 yılı geçmeyen hapis cezasını gerektiren suçlar da uzlaştırma kapsamına alınmış ise de; benzer bir olay nedeniyle Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 2015/11203 esas, 2016/16237 sayılı ilamı ile Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 2010/8-43 esas, 2010/71 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; nitelikli haller açısından ister bağımsız bir yaptırım öngörülmüş olsun, isterse belirli bir oran dahilinde artırım yöntemi tercih edilmiş olsun, uzlaşma hükümlerinin uygulanmasında tüm nitelikli haller dikkate alınarak uygulama yapılması gerektiği, somut olayda suça sürüklenen çocuğa atılı 5237 sayılı Kanun’un 86/1, 86/3-e, 87/1. maddelerinde düzenlenen kasten yaralama suçunun üst sınırının 3 yılı aştığından uzlaşma kapsamında olmadığı, 5271 sayılı Kanun’un 253/3-c.2. maddesinin “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması halinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki hükmü gereğince 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçu hakkında da uzlaşma hükümleri uygulanamayacağı gözetilmeksizin itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.12.2016 tarihli ve 2016/1101 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 22.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)