(5237 S. K. m. 267) (2797 S. K. Geç. m. 14) (5271 S. K. m. 231) (YCGK. 22.01.2013 T. 2012/10-534 E. 2013/15 K.) (5. CD. 27.01.2015 T. 2015/1293 E. 2015/1708 K.)
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.03.2017 tarih ve 2017/16233 sayılı yazısı ile;
İftira suçundan sanıklar ... ve ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 267/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5-7. maddesi gereğince hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair Ankara 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2015 tarihli ve 2014/2173 Esas, 2015/2127 sayılı kararına karşı sanıklar müdafiileri tarafından yapılan itirazların reddine ilişkin Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.03.2016 tarihli ve 2016/224 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 27.01.2015 tarihli ve 2015/1293 Esas, 2015/1708 Karar sayılı ilamında "...Kanun yararına bozma mündeceratında atıfta bulunulan YCGK'nın 22.01.2013 gün ve 2013/15 sayılı kararında itiraz mercii inceleme sırasında sadece CMK'nın 231. maddesindeki koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği hususuyla sınırlı bir inceleme yapmayarak, incelenen kararın hem maddi, hem de hukuki yönünü ele alarak hukuka uygunluğunu denetleyeceğinin belirtildiği, bunun suçun sübutu, vasıf değişikliği gibi konuları da içerdiği nazara alınıp iddia ve savunma değerlendirilerek gerekçeleriyle itiraz konusunda denetime elverişli bir karara varılması gerekirken maddi olay ve hukuki yönden irdelemeye yer vermeyen yetersiz gerekçe ile itirazın reddine karar verilmesi isabetsiz, bu itibarla kanun yararına bozma talebine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden...." şeklinde belirtildiği üzere, somut dava dosyasında sanıklar müdafiileri tarafından müvekkillerinin üzerine atılı suçun unsurları oluşmadığından beraatlerine karar verilmesi gerektiğinden bahisle anılan karara itiraz edilmesine karşın, merciince itiraz sebepleri karar yerinde tartışılmaksızın yetersiz gerekçe ile itirazların reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 08.03.2017 gün ve 94660652-105-06-393-2017-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak Dairemize gönderilmiş olmakla;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü.
Karar: Kanun yararına bozma isteminin; TCK'nın 267. maddesinde düzenlenen iftira suçuna ilişkin olması karşısında, 2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı Kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. maddesi hükmüne, 27/01/2017 tarihli ve 29961 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Yargıtay 1. Başkanlık Kurulunun 20.01.2017 tarih ve 2017/1 sayılı kararındaki iş bölümüne göre, işin incelenmesi Yüksek 8. Ceza Dairesine ait olmakla, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE, 27.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy