Görevsizlik Kararı Veren
Yargıtay Daireleri : 4 ve 15. Ceza Daireleri
Mahkemesi : Asliye Ceza
Sanık... ve katılan sanık ... hakkında TCK'nun 86/2. maddesi uyarınca kasten yaralama, katılan sanık ... hakkında ise TCK'nun 86/2, 125/1, 151/1, 106/1-1. cümle maddeleri uyarınca kasten yaralama, hakaret, mala zarar verme ve tehdit suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, sanık ...ve katılan sanık ...'ın kasten yaralama suçundan mahkumiyetlerine, katılan sanık...'in de mala zarar verme suçundan ceza verilmesine yer olmadığına, kasten yaralama suçundan mahkumiyetine, tehdit ve hakaret suçlarından ise beraatine karar verilmiştir.
Hükmün katılan ve katılan sanık .. ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 19.06.2014 gün ve 26312-22422 sayı ile;
“İddianamede açıklanan eylemlere, Yargıtay Kanununun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 15. Ceza Dairesinin görevine ait olduğu",
Dosyanın gönderildiği Yargıtay 15. Ceza Dairesince de 12.05.2015 gün ve 15433– 25253 sayı ile;
“Katılan R.. M.., katılan sanık .... ve sanık ... müdafiinin, sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair kararı temyiz etmediği belirlenerek yapılan incelemede,
İddianamedeki sevk maddeleri ve nitelendirmeyle mahkumiyet kararına göre, Yargıtay Kanununun Değişik 14. maddesine göre, temyiz incelemesinin Yüksek (4.) Ceza Dairesinin görevine dahil olduğu” gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.
Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.
TÜRK MİLLETİ ADINA
CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI
Yargıtay 4. ve 15. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, hükmün temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.
İncelenen dosya kapsamından;
Sanık ... ve katılan sanık ... hakkında kasten yaralama, katılan sanık H.. Y.. hakkında kasten yaralama, hakaret, mala zarar verme ve tehdit suçlarından kamu davası açıldığı, tüm tarafların kasten yaralama suçundan mahkumiyetlerine, katılan sanık ...'in mala zarar verme suçundan ceza verilmesine yer olmadığına, tehdit ve hakaret suçlarından ise beraatine karar verildiği, katılan ile katılan sanık Hasan hakkında katılan sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesi içeriğinden sadece hakaret ve tehdit suçlarından verilen beraat kararları ile Ramazan ve ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin temyiz edildiği anlaşılmaktadır.
2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesine dayanılarak Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından işbölümüne ilişkin olarak hazırlanarak 01.02.2014 tarihinde yürürlüğe giren 24.01.2014 gün ve 2014/1 sayılı kararına göre kasten yaralama suçuna nazaran daha ağır cezayı öngören tehdit ve hakaret suçlarından açılan davaları temyizen inceleme görevi Yargıtay 4. Ceza Dairesine ait bulunmaktadır.
Bu itibarla, Yargıtay 15. Ceza Dairesi tarafından verilen görevsizlik kararı isabetli olup, yargılama konusu suçla ilgili temyiz incelemesinin Yargıtay 4. Ceza Dairesince yapılması gerektiğinden, 4. Ceza Dairesi görevsizlik kararının kaldırılmasına, dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.
SONUÇ:
Açıklanan nedenlerle,
1- Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 19.06.2014 gün ve 26312–22422 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,
2- Dosyanın, Yargıtay 4. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 22.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy